Дар диёрӣ ки дилам ошиқӣ омӯхта буд

در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود

Хуии дили обу ҳавояши сӯхта буд

خوی دل آب و هوایش سوخته بود

Партави шамъ бурун рафт чу дӯд аз равзан

پرتو شمع برون رفت چو دود از روزن

Бскаҳ аз ҷӯши ҳаёи чеҳраи ?ути афрӯхта буд

بسکه از جوش حیا چهره ات افروخته بود

Рафт чун мавҷ ба сайлоби раги абри баҳор

رفت چون موج به سیلاب رگ ابر بهار

Зончаҳи имшаби мижа аз баҳри дили андӯхта буд

زآنچه امشب مژه از بحر دل اندوخته بود

То дам аз ишқ задам роздрўнм гул кард

تا دم از عشق زدم رازدرونم گل کرد

Гӯйӣ аз тори нафаси захми дилами дӯхта буд

گویی از تار نفس زخم دلم دوخته بود