Бедилиро ки гулшани доғу чаман ҳомӯн аст

بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است

Ғунчаи гулбуни умеди дил пурхӯн аст

غنچهٔ گلبن امید دل پرخون است

Бед бе сарви хуш оянда набошад дар боғ

بید بی سرو خوش آینده نباشد در باغ

Ореи озодагӣии лозима маҷнӯн аст

آری آزادگیی لازمهٔ مجنون است

Расатонро набӯд Фи рқи зиҳам дар ботин

راستان را نبود ف رق زهم در باطن

Мисраи қади ту бо сарв ба як мазмун аст

مصرع قد تو با سرو به یک مضمون است

Лухти хӯн аз мижа дидам ки бдомон май рехт

لخت خون از مژه دیدم که بدامان می ریخت

Лек аз дил хабарам нест ки ҳолаш чун аи сет

لیک از دل خبرم نیست که حالش چون ا ست