Ғамаши гарми тапиши гуҳи шуъла осо мекунад мо ро

غمش گرم تپش گه شعله‌آسا می‌کند ما را

Гуҳӣ бедасту по чун мавҷ дарё мекунад мо ро

گهی بی‌دست و پا چون موج دریا می‌کند ما را

Чунон дар парда хомӯшӣем аз дидаҳо пинҳон

چنان در پردهٔ خاموشی‌ایم از دیده‌ها پنهان

Ки овози шикасти ранг пайдо мекунад мо ро

که آواز شکست رنگ پیدا می‌کند ما را

зи ҳам парвозии анқои нбстми тарафӣ аз азлат

ز هم‌پروازی عنقا نبستم طرفی از عزلت

Ба гумномӣ чу худ машҳур дунё мекунад мо ро

به گمنامی چو خود مشهور دنیا می‌کند ما را

Ба роҳи каъбаи шавқати фиғон аз дил тапидан ҳо

به راه کعبهٔ شوقت فغان از دل تپیدن‌ها

Ки монанди ҷарас ҳар лаҳза расво мекунад мо ро

که مانند جرس هر لحظه رسوا می‌کند ما را

зи худ бегона ёбам хешро то ба худам , ҷӯё ! ‏

ز خود بیگانه یابم خویش را تا به خودم، جویا!‏

Бинозам бехудиҳоро ки аз мо мекунад мо ро

بنازم بی‌خودی‌ها را که از ما می‌کند ما را