Биё аз қайди бидрдии дамӣ озод кун мо ро

بیا از قید بیدردی دمی آزاد کن ما را

зи дарди соғари ғам эй муҳаббат шод кун мо ро

ز درد ساغر غم ای محبت شاد کن ما را

Навиштам дар васияти номаи тӯмори оҳи худ

نوشتم در وصیت نامهٔ طومار آه خود

Ки сайдиро ба хӯни ғалатон чу бинӣ ёд кун мо ро

که صیدی را به خون غلطان چو بینی یاد کن ما را

Хуморами раҳбари дашт фано гардид эй соқӣ

خمارم رهبر دشت فنا گردید ای ساقی

Карам фармо ва аз таҳи ҷуръае эҷод кун мо ро

کرم فرما و از ته جرعه‌ای ایجاد کن ما را

Хароби ранҷиши биҷо шудаи маъмураи тоқат

خراب رنجش بیجا شده معمورهٔ طاقت

Биафшон гирди кулуфт аз дил ва обод кун мо ро

بیفشان گرد کلفت از دل و آباد کن ما را

Хумораи бодаи ғифлати фаровони дард сар дорад

خمارِ بادهٔ غفلت فراوان درد سر دارد

Зсри ҷӯши надомати соғарӣ имдод кун мо ро

ز سر جوش ندامت ساغری امداد کن ما را

Суроғи мо наме ёбии магар дар водии анқо

سراغ ما نمی‌یابی مگر در وادی عنقا

Зхўд рафтан ба ҳар ҷо май рисӣ фарёд кун моро ! ‏

ز خود رفتن به هر جا می‌رسی فریاد کن ما را!‏