Бо сафои синаи доими тўомонми ҳамчуи субҳ

با صفای سینه دایم توامانم همچو صبح

Нест ғайр аз меҳри ҷинсӣ бар дуконами ҳамчуи субҳ

نیست غیر از مهر جنسی بر دکانم همچو صبح

Лаб фурӯбастан маро шуд пардаи ҳасани камол

لب فروبستن مرا شد پردهٔ حسن کمال

Бе ту дар ҷайби нафаси доими ниҳонами ҳамчуи субҳ

بی تو در جیب نفس دایم نهانم همچو صبح

Бскаҳи сар то поем аз бедод ӯ дарҳами шикаст

بسکه سر تا پایم از بیداد او درهم شکست

Бар фалак рафтааст гирди устихонами ҳамчуи субҳ

بر فلک رفته است گرد استخوانم همچو صبح

Бо дили холии зи меҳрам зиндагӣ бошад ҳаром

با دل خالی ز مهرم زندگی باشد حرام

Гарчи афзӯн аз ду дам набӯд замонами ҳамчуи субҳ

گرچه افزون از دو دم نبود زمانم همچو صبح

Ман ки тифлии намаки парвардаи ишқам чаҳ давр

من که طفلی نمک پروردهٔ عشقم چه دور

Гар буд хуршеди мағзи устихонами ҳамчуи субҳ

گر بود خورشید مغز استخوانم همچو صبح

Ман ки шӯр ошиқӣ дорад чунин сарзинда ам

من که شور عاشقی دارد چنین سرزنده ام

Дар дами перии змҳрти дили ҷавонами ҳамчуи субҳ

در دم پیری زمهرت دل جوانم همچو صبح

Барнатобад синаи софиҳо ба ҷузи сидқи мақол

برنتابد سینه صافی ها به جز صدق مقال

Нест ғайр аз рости ҷӯё бар забонами ҳамчуи субҳ

نیست غیر از راست جویا بر زبانم همچو صبح