Чу дасти ҷуръаташи тарҳи шикори шер май резад

چو دست جرأتش طرح شکار شیر می‌ریزد

Гудози ашки хӯни зи дидаи нахчир май резад

گداز اشک خون ز دیدهٔ نخچیر می‌ریزد

Чунон гирди кудурати даври азу дар сина ҷо дорад

چنان گرد کدورت دور ازو در سینه جا دارد

Ки оҳам бар замини сангинтар аз занҷир май резад

که آهم بر زمین سنگین‌تر از زنجیر می‌ریزد

Ба хок аз баси хаёли сӯраташ бо хештани барадам

به خاک از بس خیال صورتش با خویشتن بردم

Ба бом ва дар ғуборами гардаи тасвир май резад

به بام و در غبارم گردهٔ تصویر می‌ریزد

Сару корам ба отшпораҳ Эй афтод каз хеш

سر و کارم به آتشپاره‌ای افتاد کز خویش

Чу аз гулбарги шабнами ҷавҳар аз шамшер май резад

چو از گلبرگ شبنم جوهر از شمشیر می‌ریزد

Дил афсурдаамро бас ки сахтӣ пеш ме ояд

دل افسرده‌ام را بس که سختی پیش می‌آید

Нафас бар лаби маро ҳамчун дам аз шамшер май резад

نفس بر لب مرا همچون دم از شمشیر می‌ریزد

Дилами ҷӯёи шикори оташини хуии сет каз бимаш

دلم جویا شکار آتشین‌خویی‌ست کز بیمش

Ҷигар хӯн мешавад аз кунҷи чашми шер май резад

جگر خون می‌شود از کنج چشم شیر می‌ریزد