Дар канори хеш ҳар кас он бирав дӯш оварад

در کنار خویش هر کس آن برو دوش آورد

Офтобиро чу моҳи нав дар оғӯш оварад

آفتابی را چو ماه نو در آغوش آورد

Ҷайби субҳ аз рашк бар бод даридан ме равад

جیب صبح از رشک بر باد دریدن می رود

Гар сабои бӯе аз он насрин биногваш оварад

گر صبا بویی از آن نسرین بناگوش آورد

Кофарамгар ҳеҷ ҳиндӯ бо мусулмон карда аст

کافرم گر هیچ هندو با مسلمان کرده است

Бар сари дили ончии он чашми қадаҳ нӯш оварад

بر سر دل آنچه آن چشم قدح نوش آورد

Чун кулоҳи ноз бар сари каҷ наад хуршеди ман

چون کلاه ناز بر سر کج نهد خورشید من

Осмонро аз маи нави ҳалқа дар гӯш оварад

آسمان را از مه نو حلقه در گوش آورد

намеравад бар боди сарпӯши фалак ҳамчун ҳубоб

می رود بر باد سرپوش فلک همچون حباب

Гар дилиро оташи шавқи ту дар ҷӯш оварад

گر دلی را آتش شوق تو در جوش آورد