Ба мурдан кӣ ҷудои ошиқ аз он бебок ме гардад

به مردن کی جدا عاشق از آن بی‌باک می‌گردد

Ғубори роҳ ӯ бошад танам чун хок ме гардад

غبار راه او باشد تنم چون خاک می‌گردد

Чунон аз бими расвоӣ ба забти гиряи машғӯлам

چنان از بیم رسوایی به ضبط گریه مشغولم

Ки аз оҳами ҳаво то осмон намнок ме гардад

که از آهم هوا تا آسمان نمناک می‌گردد

Ба сад рангинии дил дар шиканҷи турраи мишкӣн

به صد رنگینی دل در شکنج طرهٔ مشکین

Турои сарҳои пурхӯни зинат фитрок ме гардад

ترا سرهای پرخون زینت فتراک می‌گردد

Дил ғамнок гардад дар чаман ҳар ғунча аз рашкат

دل غمناک گردد در چمن هر غنچه از رشکت

Злбхнди ту барги гули гиребон чок ме гардад

زلبخند تو برگ گل گریبان چاک می‌گردد

Буд ҷони марои пайванди дигар бо май гулгун

بود جان مرا پیوند دیگر با می گلگون

Пас аз мурдани равонами оби пой ток ме гардад

پس از مردن روانم آب پای تاک می‌گردد

Буд шамъи шуъӯр аз оташи хлўтгаҳи дил ҳо

بود شمع شعور از آتش خلوتگه دل‌ها

Чароғи ин шабистони шуъла идрок ме гардад

چراغ این شبستان شعلهٔ ادراک می‌گردد

Чу сармастонаи ҷӯёи пои нуҳум дар арсаи маҳшар

چو سرمستانه جویا پا نهم در عرصهٔ محشر

Ба дастами номаи аъмоли барг ток ме гардад

به دستم نامهٔ اعمال برگ تاک می‌گردد