Агар дар гиря худдорӣ кунам чашмам хатар дорад

اگر در گریه خودداری کنم چشمم خطر دارد

Ззбти ашки тарсами ин ҷароҳат об бардорад

زضبط اشک ترسم این جراحت آب بردارد

Касеро лоф ҳайронӣ расад дар базми дидораш

کسی را لاف حیرانی رسد در بزم دیدارش

Ки чун гавҳар ба оби хушки доими дида тар дорад

که چون گوهر به آب خشک دایم دیده تر دارد

Наяндешад змрдн ҳар ки дар зикр худо бошад

نیندیشد زمردن هر که در ذکر خدا باشد

Чу бандад рахт ҳастӣ аз забони барг сафар дорад

چو بندد رخت هستی از زبان برگ سفر دارد

Ба ранги бҳлаҳ аз сари панҷааш корӣ наме ояд

به رنگ بهله از سر پنجه اش کاری نمی آید

з бе мағзии ръўнти пешаи дастӣ бар камар дорад

ز بی مغزی رعونت پیشه دستی بر کمر دارد

Нигоҳ ӯ чаҳ хўнризаст аз болои мижгонаш

نگاه او چه خونریز است از بالای مژگانش

Чу моҳӣ бо худ ин ханҷари ҳазорон нештар дорад

چو ماهی با خود این خنجر هزاران نیشتر دارد

Зъҷзи нолаи булбули диламро дард ме гирад

زعجز نالهٔ بلبل دلم را درد می گیرد

Касе чун ком бардорад змъшўқӣ ки зар дорад

کسی چون کام بردارد زمعشوقی که زر دارد

Чаҳ май буд инки чашмаши рехт дар паймонаам ҷӯё

چه می بود اینکه چشمش ریخت در پیمانه ام جویا

Аҷаб набӯд гарм то субҳи маҳшар бехабар дорад

عجب نبود گرم تا صبح محشر بی خبر دارد