Саропоро чу дар рахти змрдФом май печад

سراپا را چو در رخت زمردفام می‌پیچد

Ба худ чун токи сарв аз рашки он андом май печад

به خود چون تاک سرو از رشک آن اندام می‌پیچد

Ҳаё дорад лабашро ин қадарҳо кам сухан бо мо

حیا دارد لبش را این قدرها کم‌سخن با ما

Чу барги ғунча аз шармаши забон дар ком май печад

چو برگ غنچه از شرمش زبان در کام می‌پیچد

Чу акси лаъл ӯ дар соғар меоташ андозад

چو عکس لعل او در ساغر می آتش اندازد

з бетобӣ ба худ гирдоби осои ҷом май печад

ز بی‌تابی به خود گرداب‌آسا جام می‌پیچد

Шикасти имрӯзи хам аз санги ҷавраши мӯҳтасибро байн

شکست امروز خم از سنگ جورش محتسب را بین

Ки бар бедасту пое бо ҳазор ибром май печад

که بر بی‌دست و پایی با هزار ابرام می‌پیچد

Гулӯӣ тар насозад бодаи ҷӯёи давр аз он маҳфил

گلوی تر نسازد باده جویا دور از آن محفل

Мем гирдоби сон белаъл ӯ дар ком май печад

مِیَم گرداب‌سان بی‌لعل او در کام می‌پیچد