Набошад уқдае дар хотир ар абнои дунё ро
نباشد عقدهای در خاطر ار ابنای دنیا را
Ба сони риштаи гавҳар ба ҳам роҳӣаст дилҳо ро
به سان رشتهٔ گوهر به هم راهیست دلها را
Ба хол рӯй рангӣ май даҳуми нисбати сувидо ро
به خال روی رنگی میدهم نسبت سویدا را
Ниҳон дар гирди кулуфт дидаам аз бас ки дилҳо ро
نهان در گرد کلفت دیدهام از بس که دلها را
Шавам чун ашкризон дар таманнои гули рӯе
شوم چون اشکریزان در تمنای گل رویی
Сиришками доман гулчин кунад домони саҳро ро
سرشکم دامن گلچین کند دامان صحرا را
зи ваҳшати дртнм ҳар мавҷ хӯн бошад раги барқӣ
ز وحشت درتنم هر موج خون باشد رگ برقی
Суроғами мансаби оворагеи бахшидаи анқо ро
سراغم منصب آوارگی بخشیده عنقا را
Забони нозаш аз ҳар ҷунбиш абрӯ бафаҳманд
زبان نازش از هر جنبش ابرو بفهماند
Ки инак бо ҳамин шамшери гирами малики дилҳо ро
که اینک با همین شمشیر گیرم ملک دلها را
Буд ҳар мади оҳами риштаи тӯли амли ҷӯё
بود هر مد آهم رشته طول امل جویا
Ниҳон кардам збс дар пардаҳои дили таманно ро
نهان کردم زبس در پرده های دل تمنا را