То нафас бошад сутуни хаймаи тан чун ҳубоб

تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب

Ҷузи ҳавояш дар сар шӯридаам сомон мабод

جز هوایش در سر شوریده‌ام سامان مباد

Баъди азин ҷӯёи дилат дар мавҷи хези изтироб

بعد ازین جویا دلت در موج خیز اضطراب

Аз фироқи Комрони бегу малик султон мабод

از فراق کامران بیگ و ملک سلطان مباد