Шабӣ ки мастии боди ту дар серум бошад

شبی که مستی باد تو در سرم باشد

Дили гудохтаи саҳбоӣ соғарам бошад

دل گداخته صهبای ساغرم باشد

Ба ҳар тараф ки гушойами назар гулистон аст

به هر طرف که گشایم نظر گلستان است

Хаёл рӯй ту то дар баробарам бошад

خیال روی تو تا در برابرم باشد

Манам ба маъракаи худкушии чунон теғӣ

منم به معرکهٔ خودکشی چنان تیغی

Ки печу тоби ғами ишқ ҷавҳарам бошад

که پیچ و تاب غم عشق جوهرم باشد

Хабар накарда сари худ гирифтан аз базмам

خبر نکرده سر خود گرفتن از بزمم

Адои тозаи он шӯхи худ серум бошад

ادای تازهٔ آن شوخ خود سرم باشد

Куҷост оташи ишқӣ ки даст бе гули доғ

کجاست آتش عشقی که دست بی گل داغ

зи кори мондатар аз бол бепурм бошад

ز کار مانده تر از بال بی پرم باشد

Қиёматаст марои ихтилот бо дунон

قیامت است مرا اختلاط با دونان

Танин ҳар магасии шӯр маҳшарам бошад

طنین هر مگسی شور محشرم باشد

Шавам шабӣ ки ҳмоғўши ёд ӯ ҷӯё

شوم شبی که هماغوش یاد او جویا

Чу буии ғунчаи зи гулбарг бистарам бошад

چو بوی غنچه ز گلبرگ بسترم باشد