Замии ҳасани фарангаш чун ба фикри об ва ранг уфтад

زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد

Чунон рухсораши афрӯзад ки оташ дар фаранг уфтад

چنان رخسارش افروزد که آتش در فرنگ افتد

Агар захми ту ннўозди маро аз гармии оҳам

اگر زخم تو ننوازد مرا از گرمی آهم

Чунон каз нӯки мижгони ашки пайкон аз хдг уфтад

چنان کز نوک مژگان اشک پیکان از خدگ افتد