Аз он гулгашт бо ғам бар сари фарёд май орад

از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد

Ки сайри аўмро аз хандаи гули ёд май орад

که سیر اومرا از خندهٔ گل یاد می آرد

Ба ҳасрати лухти дил аз ҷайби оҳам бар замин ояд

به حسرت لخت دل از جیب آهم بر زمین آید

Чу он барги гулӣ каз бӯстонаши бод май орад

چو آن برگ گلی کز بوستانش باد می آرد