Соликоне ки ба хуршеди рахти дили бастанд

سالکانی که به خورشید رخت دل بستند

Шабнами осо ба нигаҳи сӯии ту маҳмили бастанд

شبنم آسا به نگه سوی تو محمل بستند

Ба тпш аз қафас , умеди раҳоӣ ғалат аст

به طپش از قفس، امید رهایی غلط است

Ин тилисмӣаст ки бар бозуии бсмли бастанд

این طلسمی است که بر بازوی بسمل بستند

Ранги шодӣ ба рух аз паҳлавии дили чашми мадор

رنگ شادی به رخ از پهلوی دل چشم مدار

Ин ҳинои ғунчаи гулро ба аномли бастанд

این حنا غنچهٔ گل را به انامل بستند

Раҳравоне ки фурӯмонда истидлоланд

رهروانی که فروماندهٔ استدلالند

Садӣ аз санги нишон дар раҳи манзили бастанд

سدی از سنگ نشان در ره منزل بستند

намезанад сарви равонат ба санавбари паҳлу

می زند سرو روانت به صنوبر پهلو

Бскаҳ бар қади ту арбоби назари дили бастанд

بسکه بر قد تو ارباب نظر دل بستند

Дил бидоданд касоне ки ба дарё , ҷӯё ! ‏

دل بدادند کسانی که به دریا، جویا!‏

Ғолибан заврақи умед ба соҳили бастанд

غالبا زورق امید به ساحل بستند