Тиҳӣ кардам зошку оҳи имшаби синаи худ ро

تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را

Знқду ҷинси холии сохтам ганҷинаи худ ро

زنقد و جنس خالی ساختم گنجینهٔ خود را

Биафзояд ба қадари меҳнату ғами рутбаи дилҳо

بیفزاید به قدر محنت و غم رتبهٔ دلها

Яке сад мешавад чун башиканӣ ойӣнаи худ ро

یکی صد می شود چون بشکنی آیینهٔ خود را

Злб бар лаб ниҳодан кӣ тасаллӣ мешавам соқӣ

زلب بر لب نهادن کی تسلی می شوم ساقی

Сарати гирдами дамӣ бар синаам на синаи худ ро

سرت گردم دمی بر سینه ام نه سینهٔ خود را

Макун таклифи саҳбои соқии арбоби мурувват ро

مکن تکلیف صهبا ساقی ارباب مروت را

Чисон берун кунам аз дили ғами деринаи худ ро

چسان بیرون کنم از دل غم دیرینهٔ خود را

Ҷудо аз ҳам тавон кардан агар хороу оташ ро

جدا از هم توان کردن اگر خارا و آتش را

Тавон барад аз дили сахти ту беруни кӣнаи худ ро

توان برد از دل سخت تو بیرون کینهٔ خود را

Нахоҳад дӯши таҷредати либосии ғайри урёнӣ

نخواهد دوش تجریدت لباسی غیر عریانی

Зтн ҷӯё бияфкан хирқаи пашминаи худ ро

زتن جویا بیفکن خرقهٔ پشمینهٔ خود را