Нест ҳоҷати хати мишкӣни оризи ҷонона ро

نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را

Ин чаман лоиқ набошад сабзаи бегона ро

این چمن لایق نباشد سبزهٔ بیگانه را

намерасад зулфи каҷатро зоди астғФо ба хол

می رسد زلف کجت را زاد استغفا به خال

Карда якҷои ҷамъ чун занҷири дому дона ро

کرده یکجا جمع چون زنجیر دام و دانه را

То қиёмати шикваи зи зулф ту дорам бар забон

تا قیامت شکوه ز زلف تو دارم بر زبان

Дархури шаби тӯл бояд дод ин афсона ро

درخور شب طول باید داد این افسانه را

Аз дили мо яъне аз встгаҳ машраб мапурс

از دل ما یعنی از وستگه مشرب مپرس

На фалак саргашта чанданд ин вайрона ро

نه فلک سرگشتهٔ چندند این ویرانه را

Гирди боди хоки маҷнӯнро ба чашм кам мубин

گرد باد خاک مجنون را به چشم کم مبین

Дашт дар домони худ прўдаҳи ин девона ро

دشت در دامان خود پروده این دیوانه را

Қимат ашкам фузуд аз паҳлавии чашми сифед

قیمت اشکم فزود از پهلوی چشم سفید

Мефазояд пунбаи оби гавҳари икдонаҳ ро

میفزاید پنبه آب گوهر یکدانه را

Сайр кун барпои шамъи қоматаш аз барги гул

سیر کن برپای شمع قامتش از برگ گل

Дар баҳорони барги резони пари парвона ро

در بهاران برگ ریزان پر پروانه را

Нашъаи дигар буд бо маҷлиси арбоби дард

نشئهٔ دیگر بود با مجلس ارباب درد

Бодаи мо чашм пурхӯн мекунад паймона ро

بادهٔ ما چشم پرخون می کند پیمانه را

Донаро аз қатраҳои хӯни дили сомони даҳум

دانه را از قطره های خون دل سامان دهم

То ба доми лафзи орми маънии бегона ро

تا به دام لفظ آرم معنی بیگانه را

Бо заъифон бскаҳ хаст мекунад гардун чаҳ давр

با ضعیفان بسکه خست می کند گردون چه دور

Гар рибоед аз даҳони мӯри ҷӯёи дона ро

گر رباید از دهان مور جویا دانه را