На дар висол ва на ҳиҷрон буд қарори маро

نه در وصال و نه هجران بود قرار مرا

На дар хазони шкФди дил на дар баҳори маро

نه در خزان شکفد دل نه در بهار مرا

Либоси давлати дунёст бар танами сангин

لباس دولت دنیاست بر تنم سنگین

Ниҳоли панам ва гардӣда барги бори маро

نهال پانم و گردیده برگ بار مرا

Садои шеван занҷир дорад аъзоем

صدای شیون زنجیر دارد اعضایم

Шикастааст збс бе ту рӯзгори маро

شکسته است زبس بی تو روزگار مرا

Чунон ба буии гули ориз ту хурсандам

چنان به بوی گل عارض تو خرسندم

Ки бедимоғ кунад накҳати баҳори маро

که بی دماغ کند نکهت بهار مرا

Зёии дидаи аҳли басиратами ҷӯё

ضیای دیدهٔ اهل بصیرتم جویا

Агарчӣ аз назари андохти рӯзгори маро

اگرچه از نظر انداخت روزگار مرا