Субҳ шуд соқии ҳамон мастӣ шаб дорам ҳануз

صبح شد ساقی همان مستی شب دارم هنوز

Хандаҳо бар гиряҳои бесабаб дорам ҳануз

خنده ها بر گریه های بی سبب دارم هنوز

Ғунча гар дорад марои гардуни зи дилтангӣ чаҳ бок

غنچه گر دارد مرا گردون ز دلتنگی چه باک

Ханда бе ихтиёри зер лаб дорам ҳануз

خندهٔ بی اختیار زیر لب دارم هنوز

намекунад бо ишқ , дили зӯрозмоӣҳо ҳануз

می کند با عشق، دل زورآزماییها هنوز

намеравад дасту бағал чун мавҷ бо дарё ҳануз

می رود دست و بغل چون موج با دریا هنوز

Заъфи перии шавқи ишқу ошиқӣ аз дили набард

ضعف پیری شوق عشق و عاشقی از دل نبرد

Май кушояд шишаам оғӯш бар хоро ҳануз

می گشاید شیشه ام آغوش بر خارا هنوز

Ранги раъное ки сарви ҷинат аз ваии бардаи файз

رنگ رعنایی که سرو جنت از وی برده فیض

Бар замин аз сояи худ резади он боло ҳануз

بر زمین از سایهٔ خود ریزد آن بالا هنوز

Соқӣ аз ҷом майаш мушти гулобии барфашон

ساقی از جام می اش مشت گلابی برفشان

Шухӣ ӯ хуфта дар оғӯши истиғно ҳануз

شوخی او خفته در آغوش استغنا هنوز

намезанад бо қомати он шӯхи лофи ҳамсарӣ

می زند با قامت آن شوخ لاف همسری

Шарм ноед сарвро бо он қаду боло ҳануз

شرم ناید سرو را با آن قد و بالا هنوز

Рафт ҷӯёи он гули рӯ аз назар зон рӯ марост

رفت جویا آن گل رو از نظر زان رو مراست

Мардумак чун лолаи доғи чашми хӯни боло ҳануз

مردمک چون لاله داغ چشم خون بالا هنوز