Дар домани дили ашки зи мижгон тар андоз

در دامن دل اشک ز مژگان تر انداز

Ин мушти шарари боз ба ҷайб ҷигар андоз

این مشت شرر باز به جیب جگر انداز

Онҷо ки кашад маърифаташи теғ чу хуршед

آنجا که کشد معرفتش تیغ چو خورشید

Чун моҳгар аз аҳли камолӣ сипар андоз

چون ماه گر از اهل کمالی سپر انداز

Аз хеши баҳри сӯ ки рӯй дор амонаст

از خویش بهر سو که روی دار امانست

Зинҳор аз ин мӯҳликаи худро бадар андоз

زنهار از این مهلکه خود را بدر انداز

ё зон мижа кун паҳлуи хоҳиши тиҳии аидл

یا زان مژه کن پهلو خواهش تهی ایدل

ё бистари роҳат ба дам нештар андоз

یا بستر راحت به دم نیشتر انداز

Ҳар шаби паии таъмири дилам то ки ту аз ҷавр

هر شب پی تعمیر دلم تا که تو از جور

Ҳар рӯз харобаш кунӣ эй хонаи барандоз

هر روز خرابش کنی ای خانه برانداز

Бошад ки биафтад зчмни байзаи булбул

باشد که بیفتد زچمن بیضهٔ بلبل

эй дили зФғони шуъла дар ин мушт пурандоз

ای دل زفغان شعله در این مشت پرانداز

Хоҳӣ ки чу шабнам рӯй аз худ ба нигоҳӣ

خواهی که چو شبنم روی از خود به نگاهی

Ҷӯёи ҳамаи тани дида ба ҷонони нзрондз

جویا همه تن دیده به جانان نظراندز