Кӣ зари дунёи براردи парешонеи маро

کی زر دنیا برآرد پریشانی مرا

Гашта ҷузви тан чу гули ташрифи урёнии маро

گشته جزو تن چو گل تشریف عریانی مرا

Домани олӯдаи шасти ашки пушаймонии маро

دامن آلوده شست اشک پشیمانی مرا

Ҳосил азтар доманӣ шуд покдомонии маро

حاصل از تر دامنی شد پاکدامانی مرا

Монеъ ҷўдм намегардад тиҳии дастӣ ки ҳаст

مانع جودم نمی گردد تهی دستی که هست

Ҳар мижаи даст дигар дар гавҳари афшонии маро

هر مژه دست دگر در گوهر افشانی مرا

Ҷой аз бас додаам дар сари ҳавои ишқ ро

جای از بس داده ام در سر هوای عشق را

Таҳтаи машқ ҷунун шуд лавҳи пешонии маро

تختهٔ مشق جنون شد لوح پیشانی مرا

То ба кӣ бошам ба банди айби пӯшӣҳои халқ

تا به کی باشم به بند عیب پوشیهای خلق

Чашм бастан чун нигаҳ кардааст зиндонии маро

چشم بستن چون نگه کرده است زندانی مرا

Шуд дил аз файз шикастани ошнои баҳри васл

شد دل از فیض شکستن آشنای بحر وصل

Чун ҳубоби охир иморат кард вайронии маро

چون حباب آخر عمارت کرد ویرانی مرا

Танг гирадгар чунин гардуни дун бар бедилон

تنگ گیرد گر چنین گردون دون بر بیدلان

Давр домонаш кунад ҷӯёи гиребонии маро

دور دامانش کند جویا گریبانی مرا