Аз сӯзи дилами дида маҳҷӯр шавад хушк

از سوز دلم دیدهٔ مهجور شود خشک

Ҳар қатраи хӯн дар тан ранҷур шавад хушк

هر قطرهٔ خون در تن رنجور شود خشک

эй мғбчаҳ магушо сари хам мӯҳтасиб омад

ای مغبچهٔ مگشا سر خم محتسب آمد

Ин чашма мабод аз назар шӯр шавад хушк

این چشمه مباد از نظر شور شود خشک

Ҳар сар ки дар ӯ замзама ишқ набошад

هر سر که در او زمزمهٔ عشق نباشد

Умед ки чун коса тнбўр шавад хушк

امید که چون کاسهٔ طنبور شود خشک

Ҳаргизи набарди ном май аз мурдаи дилӣ ҳо

هرگز نبرد نام می از مرده دلی ها

Ёрб лаби зоҳид чу лаб гӯр шавад хушк

یارب لب زاهد چو لب گور شود خشک

Он захм ки лаби ташнаи оби дам теғ аст

آن زخم که لب تشنهٔ آب دم تیغ است

Мапаснд ки ҳамчун лаб махмур шавад хушк

مپسند که همچون لب مخمور شود خشک

Ҷӯёи зи туфи оташи дили сайли сиришкам

جویا ز تف آتش دل سیل سرشکم

Чун оина дар дида маҳҷӯр шавад хушк

چون آینه در دیدهٔ مهجور شود خشک