На ҳамин чун не , гулӯ бе даври соғар буд хушк

نه همین چون نی، گلو بی دور ساغر بود خشک

Мавҷи хӯнам дар саропои ҳамчуи ҷавҳар буд хушк

موج خونم در سراپا همچو جوهر بود خشک

Гарчи сар то пои танам дар базми ҳайрат буд чашм

گرچه سر تا پا تنم در بزم حیرت بود چشم

Чашми чашмаш чун зира аз пой то сар буд хушк

چشم چشمش چون زره از پای تا سر بود خشک

Гиря мекардам вале аз ҳайрати назора аш

گریه می کردم ولی از حیرت نظاره اش

Ашк бар мижгони маро чун оби ханҷар буд хушк

اشک بر مژگان مرا چون آب خنجر بود خشک

наменавиштам номау хӯн аз бнонм ме чакад

می نوشتم نامه و خون از بنانم می چکد

Ҳайратӣ дорам ки чун боли кабӯтар буд хушк

حیرتی دارم که چون بال کبوتر بود خشک

Дӯш чун шуд оташи рухсораш аз май шуълаи вар

دوش چون شد آتش رخسارش از می شعله ور

Май чун оби ойӣнае ҷӯё ба соғар буд хушк

می چون آب آیینه ای جویا به ساغر بود خشک