Бинад чу хиромидани рангини турои гул

بیند چو خرامیدن رنگین ترا گل

Рўбди раҳи ҷавлони ту бо мавҷи сафои гул

روبد ره جولان تو با موج صفا گل

Лухти ҷигари овехта дар домани оҳам

لخت جگر آویخته در دامن آهم

ё аз чаман оварда буруни боди сабои гул

یا از چمن آورده برون باد صبا گل

Бустони зи кафами соғар майгар ҳама дард аст

بستان ز کفم ساغر می گر همه درد است

Каз об гул олуд науфтад зи сафои гул

کز آب گل آلود نیفتد ز صفا گل

Ҳар шаб ки бихобем ҳмоғўши хаёлат

هر شب که بخوابیم هماغوش خیالت

Чун ғунча кунад ёди ту дар болаши мо гул

چون غنچه کند یاد تو در بالش ما گل

Афрӯхтаи рухсорааш аз ҷӯши хиҷолат

افروخته رخساره اش از جوش خجالت

То чеҳра шуд нақши кафи пои ту бо гул

تا چهره شد نقش کف پای تو با گل

Дар боғи зи рухсор чу бурқаъ бигушое

در باغ ز رخسار چو برقع بگشایی

Ойӣнаи з ҳар барг диҳад рӯй намои гул

آیینه ز هر برگ دهد روی نما گل

Ҷӯё чу бибинад ба чамани мусҳафи рӯйиш

جویا چو ببیند به چمن مصحف رویش

Бехост баранд ба забони номи худои гул

بی خواست براند به زبان نام خدا گل