Буд осӯдагӣ дар изтироб аз чашм бе тобам

بود آسودگی در اضطراب از چشم بی‌تابم

Чу набзи хастаи доим дар тпш бошад раги хобам

چو نبض خسته دایم در طپش باشد رگ خوابم

Маро дил кандан аз саҳбо кам аз ҷон канданӣ набӯд

مرا دل کندن از صهبا کم از جان کندنی نبود

Дар аъзо реша дорад аз раги талхӣ май ноБам

در اعضا ریشه دارد از رگ تلخی می نابم

зи мастии рутба ҷамшед бошад бенавоён ро

ز مستی رتبهٔ جمشید باشد بینوایان را

Буд тахтами бисоти хок то дар олами обам

بود تختم بساط خاک تا در عالم آبم

зи ҷӯши гиря дар шабҳои ҳиҷрони чашм он дорам

ز جوش گریه در شبهای هجران چشم آن دارم

Ки чун хошок бардорад зҷои хеши сайлобам

که چون خاشاک بردارد زجای خویش سیلابم

Кунам бе шаккарини лаъли тугар паймонаи паймое

کنم بی شکرین لعل تو گر پیمانه پیمایی

Раги талхии забон мор гардад дар май ноБам

رگ تلخی زبان مار گردد در می نابم

Марои ёди биногвашии чунин дар тоб ва таб дорад

مرا یاد بناگوشی چنین در تاب و تب دارد

Каманди сайд дил гардӣда ҷӯёи мавҷи маҳтобам

کمند صید دل گردیده جویا موج مهتابم