Нахуст аз паҳлавӣ худ дид офатҳо дили тангам

نخست از پهلوی خود دید آفت ها دل تنگم

Шикаст аз мавҷ хоро хӯрд ин ойӣна дар сангам

شکست از موج خارا خورد این آیینه در سنگم

Биёади чашм мастӣ дорад аз баси ишқи дилтангам

بیاد چشم مستی دارد از بس عشق دلتنگم

Бирезади хӯни саҳбо аз шикасти шишаи рангам

بریزد خون صهبا از شکست شیشهٔ رنگم

Маро бояд кашид озор ҳар касро расад дардӣ

مرا باید کشید آزار هر کس را رسد دردی

Муҳӣт оламаст аз вусъати машраби дили тангам

محیط عالمست از وسعت مشرب دل تنگم

Бзўри мӯъҷизи охири рӯ басӯиам кард он бдхў

بزور معجز آخر رو بسویم کرد آن بدخو

Битобад панҷаи хуршеди ишқи оташини чангам

بتابد پنجهٔ خورشید عشق آتشین چنگم

Чу он захмӣ ки аз хунгармии марҳам баҳам ояд

چو آن زخمی که از خونگرمی مرهم بهم آید

Ниҳон гардид ҷӯё дар нигини номи ман аз нангам

نهان گردید جویا در نگین نام من از ننگم