Ва қамарӣ аз фиғони худро дамӣ бекор нагузорам

و قمری از فغان خود را دمی بیکار نگذارم

Ба тан аз перҳани ҷузи як гиребон вор нагузорам

به تن از پیرهن جز یک گریبان وار نگذارم

Бирезам хоки ҳасрати бскаҳ бар сар бе гули рӯе

بریزم خاک حسرت بسکه بر سر بی گل رویی

зи саҳрои ҷунуни як гули замин ҳамвор нагузорам

ز صحرای جنون یک گل زمین هموار نگذارم

Хаёли Юсуфи худро злихоўор аз ғайрат

خیال یوسف خود را زلیخاوار از غیرت

Дамӣ бо равшанӣ дар дида хўнбор нагузорам

دمی با روشنی در دیدهٔ خونبار نگذارم

зи мавҷ хӯн кунам сайқали дили ғмдидаҳи худ ро

ز موج خون کنم صیقل دل غمدیده خود را

Ман ин ойӣнаро дар кулуфт зангор нагузорам

من این آیینه را در کلفت زنگار نگذارم

Бар он азмам ки аз тӯфони ашки лолаи гавани ҷӯё

بر آن عزمم که از طوفان اشک لاله گون جویا

Ба гирди шҳрбнди ҷисми як девор нагузорам

به گرد شهربند جسم یک دیوار نگذارم