Сад шукр каз ғам чу туе зор ва хаста ам

صد شکر کز غم چو تویی زار و خسته ام

Аз паҳлавии рухи ту чу зулфат шикаста ам

از پهلوی رخ تو چو زلفت شکسته ام

Бар дидаам хиром ки дар раҳгузори ту

بر دیده ام خرام که در رهگذار تو

Фаршаст шишаи пораи ранг шикаста ам

فرش است شیشه پارهٔ رنگ شکسته ام

Чун ғунчаҳои лола нашукуфта дар чаман

چون غنچه های لالهٔ نشکفته در چمن

Гулҳои доғ дар ғам ӯ даста баста ам

گلهای داغ در غم او دسته بسته ام

Шухии ман мулоими табъ хилоиқ аст

شوخی من ملایم طبع خلایق است

Бар сафҳаи замона чу ашъор ҷуста ам

بر صفحهٔ زمانه چو اشعار جسته ام

Чун ғунчае ки срзнд аз шохи нозукӣ

چون غنچه ای که سرزند از شاخ نازکی

Дилро ба тори зулфи сиёҳи ту баста ам

دل را به تار زلف سیاه تو بسته ام

Сайлоби ҳодисот кӣ аз ҷои баради маро

سیلاب حادثات کی از جا برد مرا

Дар чормўҷи тафриқа ҷӯё нишаста ам

در چارموج تفرقه جویا نشسته ام