Хамӯшам арча ба зоҳир вале пар аз суханам

خموشم ارچه به ظاهر ولی پر از سخنم

Туранҷ ҷилд китобаст доғҳо ба танам

ترنج جلد کتابست داغها به تنم

Ҳамин на зи оташи дили устихон чу мавҷ гудохт

همین نه ز آتش دل استخوان چو موج گداخت

Ҳубоби вор ба тани оби гашти перҳанам

حباب وار به تن آب گشت پیرهنم

Хазони зинда дилон нест холӣ аз ҷӯшӣ

خزان زنده دلان نیست خالی از جوشی

Гарми сифед буд мӯи баҳори ёсуманам

گرم سفید بود مو بهار یاسمنم

Ғариби олам бе эътибори обу гулам

غریب عالم بی اعتبار آب و گلم

Ба ҳар куҷои рӯм аз хештан буд ватанам

به هر کجا روم از خویشتن بود وطنم

Баҳори боғи таманно чаҳ кам зи ҷӯш гул аст

بهار باغ تمنا چه کم ز جوش گل است

зи файзи ишқи саропои шукуфта чун чаманам

ز فیض عشق سراپا شکفته چون چمنم

Ба шӯри омадаи дарё , ба нолаи омадаи кӯҳ

به شور آمده دریا، به ناله آمده کوه

Касе ки сохтаи ҷӯё , ба дарди ишқ , манам ! ‏

کسی که ساخته جویا، به درد عشق، منم!‏