Мирзои ягонаи шоҳи ҳусайн

میرزای یگانه شاه حسین

Муршиди маънии Авестоади сухан

مرشد معنی اوستاد سخن

Оҳи кони тӯтии хуҷастаи мақол

آه کان طوطی خجسته مقال

Кард чун ганҷи зери хоки ватан

کرد چون گنج زیر خاک وطن

Юсуфи Мисри хуши каломӣ буд

یوسف مصر خوش کلامی بود

Гашт бе ӯ замонаи байти ҳузн

گشت بی او زمانه بیت حزن

Анбари огӣни лаҳади зи паҳлуяш

عنبر آگین لحد ز پهلویش

Машки без аз канор ӯст кафан

مشک بیز از کنار اوست کفن

Лутфи саршори он ваҳиди замон

لطف سرشار آن وحید زمان

Буд бо халқи ому хос ба ман

بود با خلق عام و خاص به من

Соли таърихи фӯт ӯ ҷустам

سال تاریخ فوت او جستم

Чун зи пери хиради з рӯй ҳузн

چون ز پیر خرد ز روی حزن

Ҳотифӣ дар мақом васфаш гуфт

هاتفی در مقام وصفش گفت

‏ « табъ ӯ буд обу ранги сухан »

‏«طبع او بود آب و رنگ سخن»