Ба хоки дарга ӯ то ҷабини орзӯи судам

به خاک درگه او تا جبین آرزو سودم

Ба гӯногӯни натоиҷ борвар шуд нахли умедам

به گوناگون نتایج بارور شد نخل امیدم

Шабӣ каз фикри райш буд дили шамъи таҷаллии зо

شبی کز فکر رایش بود دل شمع تجلی زا

Саҳаргаҳ чун дам аз хуршед зад қҳқаҳи бхндидм

سحرگه چون دم از خورشید زد قهقه بخندیدم

Хаёли қаҳр ӯ чун трктоз оварад бар хотир

خیال قهر او چون ترکتاز آورد بر خاطر

Бурун пошед як як рози дил аз бскаҳ ларзидам

برون پاشید یک یک راز دل از بسکه لرزیدم

Зқҳрш гуфтаму бгдохтм чун шамъи сар то по

زقهرش گفتم و بگداختم چون شمع سر تا پا

ЗлтФш гуфтам ва сад перҳан чун ғунча болидам

زلطفش گفتم و صد پیرهن چون غنچه بالیدم

Тафовут он қадр дидам ки аз маънӣаст то сӯрат

تفاوت آنقدر دیدم که از معنی است تا صورت

Каф бо ҷӯад ӯро бо яди Байзо чу санҷидам

کف با جود او را با ید بیضا چو سنجیدم

Ба ранги шамъи фонӯси хаёл аз ёди рой ӯ

به رنگ شمع فانوس خیال از یاد رای او

Бурун аз пардаҳои на фалак бар арш тобедам

برون از پرده های نه فلک بر عرش تابیدم

Диламро сад ҷаҳони нур аз таваллояш бабр дорад

دلم را صد جهان نور از تولایش ببر دارد

Биҳамдиллоҳи зи файзи доғи меҳраши сад чу хуршедам

بحمدالله ز فیض داغ مهرش صد چو خورشیدم

Кунад меҳр аз ғуборами иқтибоси нур то маҳшар

کند مهر از غبارم اقتباس نور تا محشر

Ба хоки даргааш то ҷабҳа ихлос соедам

به خاک درگهش تا جبههٔ اخلاص ساییدم

Ғуломатро буд дар дайну дунёи рутбаи шоҳӣ

غلامت را بود در دین و دنیا رتبهٔ شاهی

Ниҳодам то ба лаби ҷоми таваллои ту ҷамшедам

نهادم تا به لب جام تولای تو جمشیدم

Ману фикри камоли зот ӯ ҳошо чаҳ фикраст ин

من و فکر کمال ذات او حاشا چه فکر است این

з рӯй ақли дурандеши худ шарманда гардидам

ز روی عقل دوراندیش خود شرمنده گردیدم

Зиёди лутфи саршораши збими қаҳри хунхораш

زیاد لطف سرشارش زبیم قهر خونخوارش

Ҳамаи тани хандаи субҳами саропои ларзаи бедам

همه تن خندهٔ صبحم سراپا لرزهٔ بیدم

Задам то чанг дар ҳабли алмтини шаръи обояш

زدم تا چنگ در حبل المتین شرع آبایش

Знҳии нағмаи гӯши Зуҳраро чун чанг молидаам

زنهی نغمه گوش زهره را چون چنگ مالیدم

Қабоӣ на фалак бар пайкарам чун ғунча танг омад

قبای نه فلک بر پیکرم چون غنچه تنگ آمد

зи бас бар хештан аз шавқ маддоҳяш болидам

ز بس بر خویشتن از شوق مداحیش بالیدم

Марои нури яқин аз меҳри содиқи бас буд ҷӯё

مرا نور یقین از مهر صادق بس بود جویا

Либоси худнамоеро ба меҳр ва моҳ бахшедам

لباس خودنمایی را به مهر و ماه بخشیدم

Паноҳии ҷуз ту набӯд ташнагони рӯзи маҳшар ро

پناهی جز تو نبود تشنگان روز محشر را

зи Нитсаон шафоати сабзи гардони кишти умедам

ز نیسان شفاعت سبز گردان کشت امیدم