Чу хостии пай рафтани зҷо , кадоми замин

چو خاستی پی رفتن زجا، کدام زمین

Ки аз сиришки ду чашмам нагашта об нишин ?

که از سرشک دو چشمم نگشته آب نشین؟

Ба пеш ҳар ки равад рӯй тоза Эй дорад

به پیش هر که رود روی تازه ای دارد

Касе ки нест чу ойӣна бар ҷабинаши чин

کسی که نیست چو آیینه بر جبینش چین

Висоли духтари руз ҷустанаст давр аз ақл

وصال دختر رز جستن است دور از عقل

Ки ҳаст нақди хиради ин ъаҷузаро кобӣн

که هست نقد خرد این عجوزه را کابین

Тараддудаст маро дар ҳаром бӯдан ӯ

تردد است مرا در حرام بودن او

Фитад дамӣ ки ба май акси он лаби намакин

فتد دمی که به می عکس آن لب نمکین

Ба кори Тифли мизоҷони даҳри ҳайронам

به کار طفل مزاجان دهر حیرانم

Ки мехуранд зи хомӣ ҳамеша хӯн чун ҷанин

که می خورند ز خامی همیشه خون چون جنین

Аз он ба мардуми дунёсти зиндагонии талх

از آن به مردم دنیاست زندگانی تلخ

Ки бардаи лиззати умр аз миён канора нишин

که برده لذت عمر از میان کناره نشین

Тараддудаст бар аҳли рӯзгори ором

تردد است بر اهل روزگار آرام

Кашида доранд ин қавми по ба домани зин

کشیده دارند این قوم پا به دامن زین

Аз он чу оинаи нодири баробаранди ҳама

از آن چو آینه نادر برابرند همه

Ки рӯй мардуми дунёсти србсри рӯйин

که روی مردم دنیاست سربسر رویین

Ҳазор ҳайф ки бо қомати ду то аз ҳирс

هزار حیف که با قامت دو تا از حرص

Фишурдае ба дар халқи пой чун зрФин

فشرده ای به در خلق پای چون زرفین

Бурун наёмадаам дар сафари зи фикри ватан

برون نیامده ام در سفر ز فکر وطن

Ҳамешаам чу нигини савора хона нишин

همیشه ام چو نگین سواره خانه نشین

Мҷуи зи поки гуҳари ҷузи никуии ахлоқ

مجو ز پاک گهر جز نکویی اخلاق

Надидааст касе бар ҷабини оинаи чин

ندیده است کسی بر جبین آینه چین

Савоби саҷдаи мақбул май барад бо хеш

ثواب سجدهٔ مقبول می برد با خویش

Бимолад онкии зи шарми гунаҳ , ба хок , ҷабин

بمالد آنکه ز شرم گنه، به خاک، جبین

Фалак ба чашми қаноат гузидагон гардӣаст

فلک به چشم قناعت گزیدگان گردیست

Ки хостаҳи сет ба гардидани шҳўру синӣн

که خاسته ست به گردیدن شهور و سنین

Зулоли покии гавҳари дам аз зуҳӯр занад

زلال پاکی گوهر دم از ظهور زند

Басаст софи наҷоти маро чу дар смин

بس است صاف نجات مرا چو در ثمین

Урӯҷи мастӣ ман нест бесабаб , ки фалак

عروج مستی من نیست بی سبب، که فلک

Ба ҷоми ҳамтеми афшурдаи хӯшаи парвин

به جام همتم افشرده خوشهٔ پروین

Ба ҷунбиши сари аҳбоби бушковади табъам

به جنبش سر احباب بشکفد طبعم

Буд баҳори биҳишти сухан ; гули таҳсин

بود بهار بهشت سخن؛ گل تحسین

Басаст ҷавҳари зотии либоси аҳли камол

بس است جوهر ذاتی لباس اهل کمال

Ки карда лолау гулро бараҳнагии тазйин

که کرده لاله و گل را برهنگی تزیین

Асири маҳбас андешаам зи фикри сухан

اسیر محبس اندیشه ام ز فکر سخن

Чу тӯтӣам ба қафас карда лаҳҷаи ширин

چو طوطیم به قفس کرده لهجهٔ شیرین

Ҳамин на ман з сухан санҷем ғамин ҷӯё

همین نه من ز سخن سنجیم غمین جویا

Набастааст касе дар замонаи тарафӣ аз ин

نبسته است کسی در زمانه طرفی از این

Вале зи шоирии ин баҳраам басаст ки ҳаст

ولی ز شاعری این بهره ام بس است که هست

Забони мдиҳи сголи эмоми ?данеу дайн

زبان مدیح سگال امام دنیی و دین

Шаҳ қаламрав ҳастӣ алии бен Мӯсо

شه قلمرو هستی علی بن موسی

Эмоми сомини зомини хдиў рӯй замин

امام ثامن ضامن خدیو روی زمین

зи шавқи саҷдаи даргоҳ ӯ млоик ро

ز شوق سجدهٔ درگاه او ملایک را

Чу барги ғунчаи фитодаи ҷабин ба рӯй ҷабин

چو برگ غنچه فتاده جبین به روی جبین

Ба номи уқдаи гушоиш тавон гушӯд осон

به نام عقده گشایش توان گشود آسان

Гиреҳи зи кори шарар бо аномли мумин

گره ز کار شرر با انامل مومین

Ба ҳукм ӯ битавон нуқтаи шарораи стрд

به حکم او بتوان نقطهٔ شراره سترد

зи сафҳаи дили хоро ба гзлки чубин

ز صفحهٔ دل خارا به گزلک چوبین

Замонаи бскаҳи зи шамшер ӯ ҳаросон аст

زمانه بسکه ز شمشیر او هراسان است

Шҳўри бардаи сар аз воҳима ба ҷайби синӣн

شهور برده سر از واهمه به جیب سنین

Ягонаи гавҳари Баҳрайни дайн ва дунё ӯст

یگانه گوهر بحرین دین و دنیا اوست

Надидаи дидаи хуршеду маи хдиўи чунин

ندیده دیدهٔ خورشید و مه خدیو چنین

Шҳо туе ки сарангушти теғи эъҷозат

شها تویی که سرانگشت تیغ اعجازت

Гушӯдаи банди ниқоб аз ҷамоли шаръи мубин

گشوده بند نقاب از جمال شرع مبین

зи бими қаҳри ту аз баси замин ба худ ларзад

ز بیم قهر تو از بس زمین به خود لرزد

Бурун фитад зи дили хоки ганҷҳои дафин

برون فتد ز دل خاک گنج های دفین

Ба зери сояи ҳифзи ту чун наёсоем

به زیر سایهٔ حفظ تو چون نیاسایم

Ки хешро ба вадиат супурдаам ба амин

که خویش را به ودیعت سپرده ام به امین

зи раҳмат ту бирӯяд зи шохи шуълаи саман

ز رحمت تو بروید ز شاخ شعله سمن

зи ҳайбат ту шавад шери чарх , гови гулин

ز هیبت تو شود شیر چرخ، گاو گلین

Дамӣ ки азми ту майдон разм ороед

دمی که عزم تو میدان رزم آراید

Диҳад ба фатҳу зафари рояти ясору ямин

دهد به فتح و ظفر رایت یسار و یمین

Агар ба баҳр фитад акси ханҷари қаҳрат

اگر به بحر فتد عکس خنجر قهرت

Чу оби теғ ъзўбт равад змоءи муайян

چو آب تیغ عذوبت رود زماء معین

Ба пеши гармии қаҳрати чунон Фсрди оташ

به پیش گرمی قهرت چنان فسرد آتش

Ки дар мизоҷаш кофур мекунад тсхин

که در مزاجش کافور می کند تسخین

зи шавқи саҷдаи шабу рӯзи партави мау меҳр

ز شوق سجده شب و روز پرتو مه و مهر

Ба дарга ту бимоланд рӯ ба рӯй замин

به درگه تو بمالند رو به روی زمین

Хуши онзмон ки снобод мақсадам бошад

خوش آنزمان که سناباد مقصدم باشد

Кунам басони мау меҳри қатъи раҳ ба ҷабин

کنم بسان مه و مهر قطع ره به جبین

Бхоки марқади пакети сари ниёзи нуҳум

بخاک مرقد پاکت سر نیاز نهم

Кулоҳи шодӣ ман бугзарад зи арши барин

کلاه شادی من بگذرد ز عرش برین

зи ҳазрати ту шҳо ҳал мушкилӣ хоҳам

ز حضرت تو شها حل مشکلی خواهم

Ки нест тоқати ғам хӯрданами зиёда бар ин

که نیست طاقت غم خوردنم زیاده بر این

Дигар ба пеш ки нолами ту зоминӣ мапаснд

دگر به پیش که نالم تو ضامنی مپسند

Дили марои зи тақозои қрзхўоаҳ , ғамин

دل مرا ز تقاضای قرضخواه، غمین

Чунин ҷирӣ ки ту дар арзи матлабии ҷӯё

چنین جری که تو در عرض مطلبی جویا

Дигар дуо кун ва бишинав зи шаш ҷиҳати омин

دگر دعا کن و بشنو ز شش جهت آمین

зи дӯстони ту рӯй замини гулистони бод

ز دوستان تو روی زمین گلستان باد

Чунонкии маъмур аз душмани ту зери замин

چنانکه معمور از دشمن تو زیر زمین

Нафас ба синаи хасми ту охирин дами бод

نفس به سینهٔ خصم تو آخرین دم باد

Нигаҳ ба чашми адуяти нигоҳи бози пасин

نگه به چشم عدویت نگاه باز پسین