Зон оризи лолаи гаван ва он холи бунафш

زان عارض لاله گون و آن خال بنفش

На фикр кулоҳ дорам ва на ғами кафш

نه فکر کلاه دارم و نه غم کفش

Бо он сари мижгони дили хунини маро

با آن سر مژگان دل خونین مرا

Бошад пайвастаи суҳбати мушту дирафш

باشد پیوسته صحبت مشت و درفش