Зон пеш ки по фарқ кунем аз сари хеш

زان پیش که پا فرق کنیم از سر خویش

Будем мудоми толиби дилбари хеш

بودیم مدام طالب دلبر خویش

Чун ғунча ба шавқи гирди сргштн ӯ

چون غنچه به شوق گرد سرگشتن او

Дар байза рисондаем болу пари хеш

در بیضه رسانده‌ایم بال و پر خویش