Касби камоли аҳли ҷаҳони касби зар буд

کسب کمال اهل جهان کسب زر بود

Алломаи он буд ки зараши бештар буд

علامه آن بود که زرش بیشتر بود

Неку бади замона буд кош мисли ҳам

نیک و بد زمانه بود کاش مثل هم

Хораш басар расад гулаш ар то камар буд

خارش بسر رسد گلش ار تا کمر بود

Дод аз нафаси дарозии ин дил ки ҳамчуи шамъ

داد از نفس درازی این دل که همچو شمع

Як оҳи гармаш аз сари шаб то саҳар буд

یک آه گرمش از سر شب تا سحر بود

Хӯн шуд дилам чу лиззати оворагеи шинохт

خون شد دلم چو لذت آوارگی شناخت

То дар либоси мавҷи гуҳар дар сафар буд

تا در لباس موج گهر در سفر بود

Моҳ навай ки икшбаҳ бошад тамоми умр

ماه نوی که یکشبه باشد تمام عمر

Дар осмони ҳасани ҳилоли камар буд

در آسمان حسن هلال کمر بود

Он новаку ҳадаф ки баъӣди висоли ҳам

آن ناوک و هدف که بعید وصال هم

Ҳаргиз намерасанд дуоу асар буд

هرگز نمی رسند دعا و اثر بود

Аз ҳар муроди комрўои бод онкӣ гуфт

از هر مراد کامروا باد آنکه گفت

Тарки муроди сандал ҳар дардисар буд

ترک مراد صندل هر دردسر بود

Найранги байн ки офати солик з тишнагӣаст

نیرنگ بین که آفت سالک ز تشنگیست

Дар он раҳе ки нақши қадами чашмтар буд

در آن رهی که نقش قدم چشم تر بود

Ёрб зи ҳоли мо чаҳ тавонад баён намӯд

یارب ز حال ما چه تواند بیان نمود

Он қосидӣ ки бо ту зхўди бихбр буд

آن قاصدی که با تو زخود بیخبر بود

Аз дӯстон расад ҳамаи офати бдўстон

از دوستان رسد همه آفت بدوستان

Чашми гуҳари сифеди зи оби гуҳар буд

چشم گهر سفید ز آب گهر بود

Овардаам ба пеши з овораге кулем

آورده ام به پیش ز آوارگی کلیم

Роҳӣ ки Хизраш аз паии роҳ дигар буд

راهی که خضرش از پی راه دگر بود