На ба май гирди кудурат аз дил мо ме равад

نه به می گرد کدورت از دل ما می‌رود

Ғами азин вайронаи ҳам аз танагӣ ҷо ме равад

غم ازین ویرانه هم از تنگی جا می‌رود

Бар миёни нозукати андешаи натавонади гузашт

بر میان نازکت اندیشه نتواند گذشت

Роҳ борӣкаст поиши ногуҳ аз ҷо ме равад

راه باریکست پایش ناگه از جا می‌رود

Ин қадар бояд ба май дили бастагӣ , рашкаст рашк

این قدر باید به می دل‌بستگی، رشکست رشک

То диҳад як қатраи хӯн аз чашм мино ме равад

تا دهد یک قطره خون از چشم مینا می‌رود

Роҳи пурхору тиҳии поёни дашти шавқ ро

راه پرخار و تهی پایان دشت شوق را

Обила кафшаст он ҳам кӣ баҳр по ме равад

آبله کفش است آن هم کی بهر پا می‌رود

Дил ба умеди мудовоӣ ки дигар хуш кунад

دل به امید مداوای که دیگر خوش کند

Хаста чун навмед аз пеш масеҳо ме равад

خسته چون نومید از پیش مسیحا می‌رود

Шамъи охир бар сар парвона хоҳад омадан

شمع آخر بر سر پروانه خواهد آمدن

Меҳрбони хоҳӣ шудан ин саркашӣ ҳо ме равад

مهربان خواهی شدن این سرکشی‌ها می‌رود

Гарчи муҳтоҷем чашми ағниё бар дасти мост

گرچه محتاجیم چشم اغنیا بر دست ماست

Ҳркҷои дидеми об аз ҷӯ ба дарё ме равад

هرکجا دیدیم آب از جو به دریا می‌رود

Бас ки ъушрат май Ромад аз ман дарин маҳфил кулем

بس که عشرت می‌رمد از من درین محفل کلیم

Бода дар даври ман аз соғар ба мино ме равад

باده در دور من از ساغر به مینا می‌رود