Дили шод аз онам ки дил шод надорам

دل شاد از آنم که دل شاد ندارم

Ворастааи манам хотир озод надорам

وارسته منم خاطر آزاد ندارم

Дар роҳи ту ҷон бар лабу сар бар кафи дастам

در راه تو جان بر لب و سر بر کف دستم

Шамъи саҳарами ҳоҷат ҷаллод надорам

شمع سحرم حاجت جلاد ندارم

Тарсами набарди роҳи насимии бчроғм

ترسم نبرد راه نسیمی بچراغم

Шаб нест ки шамъии барра бод надорам

شب نیست که شمعی بره باد ندارم

Бояд змни омухти раҳу расми асирӣ

باید زمن آموخت ره و رسم اسیری

Ъмристкаҳ дар домам ва сайёд надорам

عمریستکه در دامم و صیاد ندارم

Биноам бова нома нивисам , чаҳ тавон кард

بینام باو نامه نویسم، چه توان کرد

Чун номи худ аз шуғли ғамаш ёд надорам

چون نام خود از شغل غمش یاد ندارم

Домони терми поктар аз доман дарёст

دامان ترم پاکتر از دامن دریاست

Шармандагӣ аз исмат зӯҳҳод надорам

شرمندگی از عصمت زهاد ندارم

Шаб нест ки дар дасти паии машқи ҷароҳат

شب نیست که در دست پی مشق جراحت

Пайкони ту чун хома фӯлод надорам

پیکان تو چون خامه فولاد ندارم

Бо нек ва бидам ҳамчу кулем оина софаст

با نیک و بدم همچو کلیم آینه صافست

Гар шамъ шавам ранҷишӣ аз бод надорам

گر شمع شوم رنجشی از باد ندارم