Чун дафтар нола аз бедод камтар ме кунам

چون دف تر ناله از بیداد کمتر می‌کنم

Май кашами ҷавру тағофул дар баробар ме кунам

می‌کشم جور و تغافل در برابر می‌کنم

Сарнавиштамгар шаҳодат нест дар Кувайт чаро

سرنوشتم گر شهادت نیست در کویت چرا

Буи хӯн меояд аз хокӣ ки бар сар ме кунам

بوی خون می‌آید از خاکی که بر سر می‌کنم

Бас ки ҳрдм мерасад фавҷи балое бар серум

بس که هردم می‌رسد فوج بلایی بر سرم

Гар кашами оҳии хаёли гирд лашкар ме кунам

گر کشم آهی خیال گرد لشکر می‌کنم

Он қадри колмос бар доғами сипеҳр афшонда аст

آنقدر کالماس بر داغم سپهر افشانده است

Ман намак аз гиряи шаб дар чашм ахтар ме кунам

من نمک از گریه شب در چشم اختر می‌کنم

Май барам бо худ либоси доғи ҳасратро ба хок

می‌برم با خود لباس داغ حسرت را به خاک

Пеши байнами фикри урёнӣ маҳшар ме кунам

پیش بینم فکر عریانی محشر می‌کنم

Зоҳидии аҳди мо меъёри ҳақ ва ботиланд

زاهدان عهد ما معیار حق و باطلند

Ҳарчиро мункир шаванд ин қавм бовар ме кунам

هرچه را منکر شوند این قوم باور می‌کنم

Саркашиҳоро ғубор аз сар агар берун кунад

سرکشی‌ها را غبار از سر اگر بیرون کند

Хешро бо хок дар пастӣ баробар ме кунам

خویش را با خاک در پستی برابر می‌کنم

Ришта аз гавҳар ба худ меболаду тан аз сухан

رشته از گوهر به خود می‌بالد و تن از سخن

Гар сухан гӯям алоҷи ҷисм лоғар ме кунам

گر سخن گویم علاج جسم لاغر می‌کنم

Дар ҷаҳони доими нишони тир инкорам кулем

در جهان دائم نشان تیر انکارم کلیم

Гар зи мусҳафи чомаи номӯс дар бар ме кунам

گر ز مصحف چامه ناموس در بر می‌کنم