Ҳимматии кӯ ки дилон аз айш ҷаҳон бурдорам

همتی کو که دل از عیش جهان بردارم

Гул ба булбули даҳуму барг хазон бурдорам

گل به بلبل دهم و برگ خزان بردارم

Нахли болои ту он шуълаи хошоки вуҷӯд

نخل بالای تو، آن شعله خاشاک وجود

Бкнори орм ва худро замён бурдорам

به کنار آرم و خود را ز میان بردارم

Ҳар нафас ҷустан он мӯии миён осон нест

هر نفس جستن آن موی‌میان، آسان نیست

Гум шавад икдм агар даст аз он бурдорам

گم شود یک‌دم اگر دست از آن بردارم

Тавба кардам замӣу рӯҳ ғизо ме хоҳад

توبه کردم ز می و روح غذا می‌خواهد

Муштӣ аз хок дар шер Муғон бурдорам

مشتی از خاک در پیر مغان بردارم

Аз ҷаҳони қисматами ин дасту дил танг басаст

از جهان قسمتم این دست و دل تنگ؟‌ بس است

Дидаи ҳасрат аз он кунҷ даҳон бурдорам

دیده حسرت از آن کنج دهان بردارم

Ҳирс май ратл гарон хоҳад ва аз заъфи хумор

حرص می رطل گران خواهد و از ضعف خمار

Пунба аз шишаи бадаст дгарон бурдорам

پنبه از شیشه به دست دگران بردارم

Дар раҳи ишқ ки ҳар ҷодаи дами мор буд

در ره عشق که هر جاده دَم مار بود

Ҳар куҷои пои нуҳуми даст зҷон бурдорам

هر کجا پای نهم، دست ز جان بردارم

Тири ҷаври фалаками кишти азин куҳнаи камон

تیر جور فلکم کُشت ازین کهنه‌کمان

Қудратии кӯ ки зиҳ коҳкшон бурдорам

قدرتی کو که زه کاهکشان بردارم

Чун сухани фаҳмӣ ва фарёдрасӣ нест кулем

چون سخن‌فهمی و فریادرسی نیست کلیم

Чаҳ абас меҳр хамӯшӣ з даҳон бурдорам

چه عبث مُهر خموشی ز دهان بردارم