Биравӣ соғар май моҳи идро дидам

بروی ساغر می ماه عید را دیدم

Ҳамин басаст дарин ид дид ва во дидам

همین بسست درین عید دید و وا دیدم

Бғири дида ки пӯшедам аз муроди ду кун

بغیر دیده که پوشیدم از مراد دو کون

Бақадр ҳиммати худ ҷомае нпўшидм

بقدر همت خود جامه ای نپوشیدم

Чунин ки барг ва бар нахл оҳ пайконаст

چنین که برگ و بر نخل آه پیکانست

БФрқ соя оҳаст сояи бедам

بفرق سایه آهست سایه بیدم

Лабами зи хандау чашмами з гиря тарсида аст

لبم ز خنده و چشمم ز گریه ترسیده است

Бо шак бе асари хеш бскаҳ хандидам

با شک بی اثر خویش بسکه خندیدم

зи оқибати ним эмин ки тарсами охири кор

ز عاقبت نیم ایمن که ترسم آخر کار

Кафан бурун кунад аз тани либоси таҷредам

کفن برون کند از تن لباس تجریدم

Басони шамъи каси овоз гиря ам нишинад

بسان شمع کس آواز گریه ام نشیند

Бо шаки хеш агар то сабоҳ ғалтидам

با شک خویش اگر تا صباح غلتیدم

Гарон набудам бар табъи дӯстони ҳаргиз

گران نبودم بر طبع دوستان هرگز

Бзўр рафтану дайр омадани маи идам

بزور رفتن و دیر آمدن مه عیدم

Бҳшри охир аз хоб марг бархезад

بحشر آخر از خواب مرگ برخیزد

Гумон мабар ки зомдоди бахти навмедам

گمان مبر که زامداد بخت نومیدم

Ба пери ҷом аз Андам ки даст дода гилӣм

به پیر جام از آندم که دست داده گلیم

Зхти соғар чун шишаи сар на печидам

زخط ساغر چون شیشه سر نه پیچیدم