Ғами маскану фикр мأўо надорам

غم مسکن و فکر مأوا ندارم

Аҷаб нестгар дар дилӣ ҷо надорам

عجب نیست گر در دلی جا ندارم

Дарин баҳр аз хиҷлати танги зарфӣ

درین بحر از خجلت تنگ ظرفی

Ҳубобам ки чашмӣ бболо надорам

حبابم که چشمی ببالا ندارم

Шукуфтаи рух аз фақр ҳамчун саробам

شکفته رخ از فقر همچون سرابم

Тршрўӣии абр ва дарё надорам

ترشروئی ابر و دریا ندارم

Хирад чист аз фикри дунёи гузаштан

خرد چیست از فکر دنیا گذشتن

Нгўӣӣ ки ман ақл дунё надорам

نگوئی که من عقل دنیا ندارم

Чаро дар ғами мости пайвастаи зулфат

چرا در غم ماست پیوسته زلفت

Дар он кӯчаи ман хона танҳо надорам

در آن کوچه من خانه تنها ندارم

Ҷунунами дил аз санг Тифлон фикандаст

جنونم دل از سنگ طفلان فکندست

зи шармандагӣ рӯй саҳро надорам

ز شرمندگی روی صحرا ندارم

Гадоӣ дар длбронм чу шона

گدای در دلبرانم چو شانه

Биҷой дигар даст гиро надорам

بجای دگر دست گیرا ندارم

Боӣинаҳи зонуии хеш гоҳе

بآئینه زانوی خویش گاهی

Сиррӣ май кашам рӯй дарҳо надорам

سری می کشم روی درها ندارم

Нахоҳад расӣдани бмқсўди дастам

نخواهد رسیدن بمقصود دستم

Агар обила дар таҳ по надорам

اگر آبله در ته پا ندارم

Кулем аз сари орзӯҳо гузаштам

کلیم از سر آرزوها گذشتم

Гувоҳам ки бар бахт даъво надорам

گواهم که بر بخت دعوا ندارم