Бодаи кӯ то мавҷи сони рақс аз ҳама аъзо кунам

باده کو تا موج سان رقص از همه اعضا کنم

Чун ҳубоб аз фарқи дастори яқинро во кунам

چون حباب از فرق دستار یقین را وا کنم

Хор бегул , дӯд бе оташи бмн қисмат расад

خار بی گل، دود بی آتش بمن قسمت رسد

Хоҳи гулшани хоҳи гулхан ҳар куҷо мأўо кунам

خواه گلشن خواه گلخن هر کجا مأوا کنم

Пой сайрам нест аммо сайл ашкам дода анд

پای سیرم نیست اما سیل اشکم داده اند

наме тавонам хонаро бар хештан саҳро кунам

می توانم خانه را بر خویشتن صحرا کنم

Ашк май резами зхўн ҳар гоҳи шавқ аз ҳад равад

اشک می ریزم زخون هر گاه شوق از حد رود

Чун шавад бидамаст меҳмони об дар мино кунам

چون شود بدمست مهمان آب در مینا کنم

Сӯрати дебои зи хоби офият бедор шуд

صورت دیبا ز خواب عافیت بیدار شد

Айшро аз нола то кӣ талх бар дунё кунам

عیش را از ناله تا کی تلخ بر دنیا کنم

Мнкаҳи коғаз аз қалам нашиносам аз ошуфтагӣ

منکه کاغذ از قلم نشناسم از آشفتگی

намеравад қосид чаҳ бинивисам чаҳ ҳарф иншо кунам

می رود قاصد چه بنویسم چه حرف انشا کنم

Аз насимии камтарам дар гулистони рӯзгор

از نسیمی کمترم در گلستان روزگار

Ин нашуд каз ту гулии банди қбоӣӣ во кунам

این نشد کز تو گلی بند قبائی وا کنم

Хокбизӣ мекунам аз давр чун бастами туро

خاکبیزی می کنم از دور چون بستم ترا

Дасту поӣиро ки гум кардам магар пайдо кунам

دست و پائی را که گم کردم مگر پیدا کنم

Поем аз банди таассубгар бурун ояд кулем

پایم از بند تعصب گر برون آید کلیم

Дасти дили гирами бадасту сайр машрабҳо кунам

دست دل گیرم بدست و سیر مشربها کنم