Ҳамин на дар сафари ошуфтатар зи сайлобам

همین نه در سفر آشفته تر ز سیلابم

Ки дар ватани ҳама сар гаштатар зи гирдобам

که در وطن همه سر گشته تر ز گردابم

Чаро фиреби шароб ҳавас хӯрам ки чу шамъ

چرا فریب شراب هوس خورم که چو شمع

Тамоми умри бикқтраҳи оби серобам

تمام عمر بیکقطره آب سیرابم

зи сар ниҳодан ва аз сар гузаштанаст суҷуд

ز سر نهادن و از سر گذشتن است سجود

Ба кеши ман ки хам теғ ӯст миҳробам

به کیش من که خم تیغ اوست محرابم

На раҳбар ва на рафиқ ва на манзиласт маро

نه رهبر و نه رفیق و نه منزلست مرا

Бароаи шавқи Аннан бар Аннани сайлобам

براه شوق عنان بر عنان سیلابم

Бадасти ишқи яке сози дилхарошами ман

بدست عشق یکی ساز دلخراشم من

Ки торам аз раги ҷон , нашутураст мизробам

که تارم از رگ جان، نشتر است مضرابم

Марои зи вазъи нави ғифлат зиёда шуд носеҳ

مرا ز وضع نو غفلت زیاده شد ناصح

Забон бинад каз афсона май баради хобам

زبان بیند کز افسانه می برد خوابم

Ба бару баҳрами саргаштагӣ рафиқ раҳаст

به بر و بحرم سرگشتگی رفیق رهست

Гумон барам ки хаси гирдбоди гирдобам

گمان برم که خس گردباد گردابم

Агарчӣ теғи ним рӯзгори дарёи дил

اگرچه تیغ نیم روزگار دریا دل

Дар оташам фиканд то дамӣ диҳад обам

در آتشم فکند تا دمی دهد آبم

зи ашку оҳ ки ёрб зиёда бод кулем

ز اشک و آه که یارب زیاده باد کلیم

Ҳамеша оташи сомону сайли асбобам

همیشه آتش سامان و سیل اسبابم