Рӯзу шаб аз бас ки маҳви он миён гардӣда ам
روز و شب از بس که محو آن میان گردیدهام
Мӯӣ метарсам барояд оқибат аз дида ам
موی میترسم برآید عاقبت از دیدهام
Фурсати ъушрати з каф надаҳум ба ҳарҷое ки ҳаст
فرصت عشرت ز کف ندهم به هرجایی که هست
Гиря то бас кардаам бар ҳоли худ хандида ам
گریه تا بس کردهام بر حال خود خندیدهام
Гул ба бистар то ниФшонӣ наме хобӣ ва ман
گل به بستر تا نیفشانی نمیخوابی و من
Шамъи сон бо шуъла дар як перҳан хобида ам
شمعسان با شعله در یک پیرهن خوابیدهام
Ҳамчуи ман дар пеши ёр бевафоӣ худ кулем
همچو من در پیش یار بیوفای خود کلیم
Зуд натавон хор шуд , умрии вафо варзида ам
زود نتوان خار شد، عمری وفا ورزیدهام