Фақр ворастагӣаст аз ғам ҳар неку бадӣ

فقر وارستگی است از غم هر نیک و بدی

На ки сар бор шавад фикри кулоҳи нмдӣ

نه که سر بار شود فکر کلاه نمدی

Халқ мурғон асиранд ки дар як қафасанд

خلق مرغان اسیرند که در یک قفسند

Зон миён аз ки тавон дошт умеди мададӣ

زان میان از که توان داشت امید مددی

Ғунча дар боғи ҷаҳон низ чу ман бо дили танг

غنچه در باغ جهان نیز چو من با دل تنگ

Даст бар сар занад аз саркашии сарви қадӣ

دست بر سر زند از سرکشی سرو قدی

Ин дили пурҳасаду кӣна ки дар бар дорӣ

این دل پرحسد و کینه که در بر داری

Синаро сохтаи хории каш ҳар дасти радӣ

سینه را ساخته خواری کش هر دست ردی

Лиззати бӯсаи рикоб аз кафи пой ту гирифт

لذت بوسه رکاب از کف پای تو گرفت

Ки наёяд Бамёни пои шумору ададӣ

که نیاید بمیان پای شمار و عددی

Шукрҳо гӯямат эй чарх ки аз гардиши ту

شکرها گویمت ای چرخ که از گردش تو

Нест як кас ки тавон баради баҳолаши ҳасадӣ

نیست یک کس که توان برد بحالش حسدی

Бахти воруни ман он нил буд барзахи умр

بخت وارون من آن نیل بود برزخ عمر

Ки кашад ҷониби худ офат ҳар чашми бадӣ

که کشد جانب خود آفت هر چشم بدی

Одат доду ситад додани ҷон мушкил кард

عادت داد و ستد دادن جان مشکل کرد

Зонка ин дод з дунбол надорад ситадӣ

زانکه این داد ز دنبال ندارد ستدی

Лоф бе баррагии фақр аз ту ҳаромаст кулем

لاف بی برگی فقر از تو حرامست کلیم

Пӯсти Тахтӣ чу ту дорӣу кулоҳи нмдӣ

پوست تختی چو تو داری و کلاه نمدی