Рӯзгорӣ шуд ки бо таби ларзи ҳам пероҳанам

روزگاری شد که با تب لرز هم پیراهنم

Қисмат ман гашта ин аз сарду гарми рӯзгор

قسمت من گشته این از سرد و گرم روزگار

Вақт рафтан месипорад худ бмни таби ларзи хеш

وقت رفتن می سپارد خود بمن تب لرز خویش

Дод амонати дории дарди ту моро эътибор

داد امانت داری درد تو ما را اعتبار

Шаб ки шуд аз изтироби пайкари битоқтм

شب که شد از اضطراب پیکر بیطاقتم

Тор дар пероҳанам чун набз гардад биқрор

تار در پیراهنم چون نبض گردد بیقرار

Бози гармӣ номзад кард аз паии ҳамхонагӣ

باز گرمی نامزد کرد از پی همخانگی

Дид гардун чун надорам мӯниси шабҳои тор

دید گردون چون ندارم مونس شبهای تار

Фоли сиҳҳати баҳр мо бинад мизоҷ аидл матарс

فال صحت بهر ما بیند مزاج ایدل مترس

Дмбдм бар ҳам хӯрдгар астхўонҳои қуръаи вор

دمبدم بر هم خورد گر استخوآنها قرعه وار

Обро монанди машк аз наҳр гардан ме хӯрам

آبرا مانند مشک از نهر گردن می خورم

Чун танур аз нон хӯрам беруни даҳум бе ихтиёр

چون تنور از نان خورم بیرون دهم بی اختیار

Пайкар чун мӯии ман аз биқрориҳои ларз

پیکر چون موی من از بیقراریهای لرز

Нисбаташ афзӯн шавам ҳар дами бтори зулфи ёр

نسبتش افزون شوم هر دم بتار زلف یار

Зонка май сӯзади дарунами зи оташи ҷонсӯзи таб

زانکه می سوزد درونم ز آتش جانسوز تب

Об чун байнами басони мавҷи гирдами биқрор

آب چون بینم بسان موج گردم بیقرار

Малики тан аз трктози ларза бар ҳам хӯрда аст

ملک تن از ترکتاز لرزه بر هم خورده است

Яксар мӯро биҷой худ набинам устувор

یکسر مو را بجای خود نبینم استوار

Захмҳои куҳнаро бигусаста аз ҳам бахя ҳо

زخم‌های کهنه را بگسسته از هم بخیه‌ها

Доғҳои тозаро афтодаи марҳам бар канор

داغ‌های تازه را افتاده مرهم بر کنار