Зиҳии дилнишини қасри ороста
زهی دلنشین قصر آراسته
Ба боғи ҷаҳони сарви нўхостаҳ
به باغ جهان سرو نوخاسته
Ҷаҳон аз вуҷӯд ту дорад сафо
جهان از وجود تو دارد صفا
Ки фонӯс аз шамъ гирад зё
که فانوس از شمع گیرد ضیا
Метанати зи бунёди ту хок ро
متانت ز بنیاد تو خاک را
Сутунати Асои дасти афлок ро
ستونت عصا دست افلاک را
зи ҷоми ту айнак наад чархи пер
ز جام تو عینک نهد چرخ پیر
Чу бинад дар аҳволи олами бзир
چو بیند در احوال عالم بزیر
Таҷаллӣ чунон дода перояи ?ут
تجلی چنان داده پیرایه ات
Ки равшан шавад шамъ аз сояи ?ут
که روشن شود شمع از سایه ات
Бдиўорти он ҳасан дода худо
بدیوارت آن حسن داده خدا
Ки аз нақш Монӣ фитад аз сафо
که از نقش مانی فتد از صفا
Тамошоят аз бас казу бардаи тоб
تماشایت از بس کزو برده تاب
Нахобад бшби дидаи офтоб
نخوابد بشب دیده آفتاب
Аз Андам ки саққои ин дар шудаст
از آندم که سقای این در شدست
Саҳоб аз саодат тавонгар шудаст
سحاب از سعادت توانگر شدست
Збс рӯй деворат оростаст
زبس روی دیوارت آراستست
Знқоши чин рӯнамо хостаст
زنقاش چین رونما خواستست
Зада рифъатати хайма дар онмқом
زده رفعتت خیمه در آنمقام
Ки надиҳади бгрдўни ҷавоби салом
که ندهد بگردون جواب سلام
зи ҷоми ту партави баҳри ҷо ки тофт
ز جام تو پرتو بهر جا که تافت
Азу ме тавон файз хуршед ёфт
ازو می توان فیض خورشید یافت
зи тимсоли ойинаи кирдори ту
ز تمثال آئینه کردار تو
Аёни рози хилвати зи девори ту
عیان راز خلوت ز دیوار تو
Чу андӯҳи бом ва дарат карда анд
چو اندوه بام و درت کرده اند
Гач аз кӯра субҳ оварда анд
گچ از کوره صبح آورده اند
Бдиўори ту чун касе рӯ кунад
بدیوار تو چون کسی رو کند
Боӣинаҳу об кӣ ху кунад
بآئینه و آب کی خو کند
Ғубор дарат эй ҷаҳони камол
غبار درت ای جهان کمال
Ҳамаи файз чун абр дар хшксол
همه فیض چون ابر در خشکسال
Замона чу девори ту брФрошт
زمانه چو دیوار تو برفراشت
Ба пеши рухи меҳр ойина дошт
به پیش رخ مهر آئینه داشت
Буд чори деворат аз чаҳорсу
بود چار دیوارت از چهارسو
Ситодаи чаҳор оинаи рӯбарӯ
ستاده چهار آینه روبرو
Магар шуд бгрдўни замин дар набард
مگر شد بگردون زمین در نبرد
Ки бар хеши чори оина рост кард
که بر خویش چار آینه راست کرد
Дарат комдаҳи саҷдаи гоҳи ниёз
درت کامده سجده گاه نیاز
Суҷудӣ наҳашт аз барои намоз
سجودی نهشت از برای نماز
Бршўт диҳад хури зари бишмор
برشوت دهد خور زر بیشمار
Ки хоҳад барин дар шавад пардаи дор
که خواهد برین در شود پرده دار
Валикини дарин кор санҷида нест
ولیکن درین کار سنجیده نیست
Ки гармии зи дарбон писандида нест
که گرمی ز دربان پسندیده نیست
Сабои сунбулу ёсумани дастаи баст
صبا سنبل و یاسمن دسته بست
Паии хокрўбии барин дар нишаст
پی خاکروبی برین در نشست
Бҷиби гули ин зар ки анбоштаст
بجیب گل این زر که انباشتست
Азин хоки раҳ ҷумла бардоштаст
ازین خاک ره جمله برداشتست
Диҳад арш то аз баландии нишон
دهد عرش تا از بلندی نشان
Буд фаршат аз ҷабҳаи саракашон
بود فرشت از جبهه سرکشان
Буд остонати салотини паноҳ
بود آستانت سلاطین پناه
Боқиболи шоҳи ҷаҳони подшоҳ
باقبال شاه جهان پادشاه
Шаҳаншоҳи иқлӣми фармондиҳӣ
شهنشاه اقلیم فرماندهی
Сазовор дияем зилли аллоҳӣ
سزاوار دیهیم ظل اللهی
Насаб то бодми ҳамаи подшоҳ
نسب تا بآدم همه پادشاه
Ҳасби олами оротар аз меҳру моҳ
حسب عالم آراتر از مهر و ماه
Зарии кӯи бахуди ҳрз номаш набаст
زری کو بخود حرز نامش نبست
Нагиранд чун фалси моҳии бадаст
نگیرند چون فلس ماهی بدست
Шавадгар виқораши дамии бори чарх
شود گر وقارش دمی بار چرخ
Савобат шавад ҷумлаи сайёри чарх
ثوابت شود جمله سیار چرخ
Чунон ҳуш ӯро зоёам дид
چنان هوش او را زایام دید
Каз оғоз ҳар кор анҷом дид
کز آغاز هر کار انجام دید
Буд дар фаросати бнўъии тамом
بود در فراست بنوعی تمام
Ки аҳвол мардум бафаҳмад зиноам
که احوال مردم بفهمد زنام
Бшмширу тадбири гетии ситон
بشمشیر و تدبیر گیتی ستان
Боқиболи сонии соҳибқирон
باقبال ثانی صاحبقران
Бъҳдши чисони даҳр дар хрмист
بعهدش چسان دهر در خرمیست
Ки тақвими порин бФкр нависат
که تقویم پارین بفکر نویست
Зшоҳони дигари бтдбиру рой
زشاهان دیگر بتدبیر و رای
Чаҳ мумтози зонсон ки шоҳ аз гадоӣ
چه ممتاز زانسان که شاه از گدای
Қазоу қадари пеши дасту банд
قضا و قدر پیش دست و بند
Мададкор ӯ чун ду даст вайанд
مددکار او چون دو دست ویند
Даройад чу баҳри каф ӯ бмўҷ
درآید چو بحر کف او بموج
Гуҳар гирад аз хотамаши роҳи авҷ
گهر گیرد از خاتمش راه اوج
Бадасти ваии ангушт дарё навол
بدست وی انگشت دریا نوال
Чу панҷоб дорад ббҳри иттисол
چو پنجاب دارد ببحر اتصال
Чу қасри дили афрӯз итмом ёфт
چو قصر دل افروز اتمام یافت
Взўи осмону замин ком ёфт
وزو آسمان و زمین کام یافت
Бторихш андеша шуд раҳнамо
بتاریخش اندیشه شد رهنما
Рақам зад ( дили афрӯзу роҳати Фзо )
رقم زد (دل افروز و راحت فزا)