Азин длгшои қасри олии банно

ازین دلگشا قصر عالی بنا

Сар акбробод шуд арши со

سر اکبرآباد شد عرش سا

Бўдкнгрш аз ҷабини сипеҳр

بودکنگرش از جبین سپهر

Намоён чу дандони сини сипеҳр

نمایان چو دندان سین سپهر

Шарофати яке оя дар шан ӯ

شرافت یکی آیه در شان او

Саодат дар оғӯши айвон ӯ

سعادت در آغوش ایوان او

Суҷуд дар ин сарои сарвар

سجود در این سرای سرور

Кунад сарнавишти бад аз ҷабҳаи давр

کند سرنوشت بد از جبهه دور

ЗотроФши умед ҳоҷат равост

زاطرافش امید حاجت رواست

Садоӣ дараш соилонро Нидост

صدای درش سائلان را نداست

Заминро здиўор ӯ обу тоб

زمین را زدیوار او آب و تاب

Чу ойинаи андрбри офтоб

چو آئینه اندربر آفتاب

Фалак дар бар ӯ набошад баланд

فلک در بر او نباشد بلند

Чу бо рифъати абри дӯди сапанд

چو با رفعت ابر دود سپند

Бақадраш наёбади раҳ аз касрашон

بقدرش نیابد ره از کسرشان

Чу ботоқи ксроши синҷиди замон

چو باطاق کسراش سنجد زمان

Чу аз сояи қаср шаҳ ёфт Авн

چو از سایه قصر شه یافت عون

Кунад гунги касби саодати зи ҷўн

کند گنگ کسب سعادت ز جون

Шҳншҳоаҳи офоқи шоҳи ҷаҳон

شهنشهاه آفاق شاه جهان

Ки нозад бова рӯҳи соҳибқирон

که نازد باو روح صاحبقران

Бъҳдши ситам аз ҷаҳон по кашид

بعهدش ستم از جهان پا کشید

Ҳамаи нохуни хеш шоҳин бурид

همه ناخن خویش شاهین برید

Чунон дастгирӣ золим хатост

چنان دستگیری ظالم خطاست

Ки бҳлаҳ наёяд басари панҷаи рост

که بهله نیاید بسر پنجه راست

Биёбадгар ойина аз дами ғубор

بیابد گر آئینه از دم غبار

Нафасро дигар нест дар синаи бор

نفس را دگر نیست در سینه بار

Раҳи ҷавр ар беш ва кам баста аст

ره جور ار بیش و کم بسته است

Бзнҷири адлаши ситам баста аст

بزنجیر عدلش ستم بسته است

Бинозам бзнҷир каз адли шоҳ

بنازم بزنجیر کز عدل شاه

Ҳама чашм шуд дар раҳи додхоҳ

همه چشم شد در ره دادخواه

Збс олам орост аз адл ва дод

زبس عالم آراست از عدل و داد

Чароғ заъифон фурӯзад зи бод

چراغ ضعیفان فروزد ز باد

Хӯрдгар зобри кафши баҳри об

خورد گر زابر کفش بحر آب

Наризад биҷуз дар змшти ҳубоб

نریزد بجز در زمشت حباب

Бсртосри мамлакати бидрнг

بسرتاسر مملکت بیدرنگ

Равонаст ҳукмаш чу дарёии гунг

روانست حکمش چو دریای گنگ

Дили равшанаши огаҳ аз кори малик

دل روشنش آگه از کار ملک

Аён назд ваии ҷумлаи асрори малик

عیان نزد وی جمله اسرار ملک

Аз аҳволи мардуми чунон сари ҳисоб

از احوال مردم چنان سر حساب

Ки донад чаҳ бенанд шабҳо бихоб

که داند چه بینند شبها بخواب

Дар айвони шоҳии бсди эҳтишом

در ایوان شاهی بصد احتشام

Чу хуршед бар чархи бодои мудом

چو خورشید بر چرخ بادا مدام

Чу айвон ӯ сарбаландӣ гирифт

چو ایوان او سربلندی گرفت

Замини зини шараф арҷмандӣ гирифт

زمین زین شرف ارجمندی گرفت

Бторихш андеша оварад рӯ

بتاریخش اندیشه آورد رو

Дар файз бикшод аз чори сӯ

در فیض بگشاد از چار سو

Чунин гуфт табъи дақоиқи шинос

چنین گفت طبع دقایق شناس

( саодати сарои ҳумоюни асос )

(سعادت سرای همایون اساس)