Бод наврӯзӣ бибастон мужда ҳо оварда аст

باد نوروزی ببستان مژده ها آورده است

Булбулонро мояи барг ва наво оварда аст

بلبلان را مایه برگ و نوا آورده است

Гули чҳо дарбор хоҳад дошт каз файзи баҳор

گل چها دربار خواهد داشت کز فیض بهار

Ҳар куҷои хористи як гулшан сафо оварда аст

هر کجا خاریست یک گلشن صفا آورده است

Ҳар чаҳ май оради баҳор аз дайгарии зиботрст

هر چه می آرد بهار از دیگری زیباترست

Рўнмоӣӣ аз барои рӯнамо оварда аст

رونمائی از برای رونما آورده است

Оқилонро то дарин мавсим чу худ девона дид

عاقلان را تا درین موسم چو خود دیوانه دید

Беди маҷнӯни саҷдаи шукрӣ баҷо оварда аст

بید مجنون سجده شکری بجا آورده است

Ҳар матоъиро харидорӣаст дар бозори ишқ

هر متاعی را خریداریست در بازار عشق

Гули ҳамаи барг аз сафари булбул наво оварда аст

گل همه برگ از سفر بلبل نوا آورده است

То шавад назорагии бегонаи ҳушу хирад

تا شود نظارگی بیگانه هوش و خرد

Дидаи наргиси нигоҳ ошно оварда аст

دیده نرگس نگاه آشنا آورده است

Нави арӯси лоларо вақфи ҳино бандон расед

نو عروس لاله را وقف حنا بندان رسید

Дар миён , гули хӯрдаи худро баҷо оварда аст

در میان، گل خورده خود را بجا آورده است

Хори гашт аз чарби нармии риштаи гулдаста ҳо

خار گشت از چرب نرمی رشته گلدسته ها

Боғбони ин созгорӣ аз куҷо оварда аст

باغبان این سازگاری از کجا آورده است

Ёсуман дар маҳшар нашав ва намой бӯстон

یاسمن در محشر نشو و نمای بوستان

Номае чун рӯй арбоб вафо оварда аст

نامه ای چون روی ارباب وفا آورده است

Баҳри забти гавҳари шабнам ки зеб гулшан аст

بهر ضبط گوهر شبنم که زیب گلشن است

Ғунчаи сртопои гиребони гул саропо доманаст

غنچه سرتاپا گریبان گل سراپا دامنست

Юсуфи гул дар миёни исмат ватар домнист

یوسف گل در میان عصمت و تر دامنیست

Каз пас ва пешаст ҳар чокӣ ки дар пероҳанаст

کز پس و پیشست هر چاکی که در پیراهنست

Чун насузад оташи ғайрати саропои шамъ ро

چون نسوزد آتش غیرت سراپا شمع را

Каз пари парвона дар пой шақоӣқ хирманаст

کز پر پروانه در پای شقایق خرمنست

Сари бпиши афкандаи наргиси фикри инаш барда аст

سر بپیش افکنده نرگس فکر اینش برده است

КоФтоби лола чун доим бшб обистанаст

کافتاب لاله چون دایم بشب آبستنست

Рангу буии лолау гулро чаҳ майсанҷӣ баҳам

رنگ و بوی لاله و گل را چه می سنجی بهم

Аз тани биҷони басии раҳ то бҷон бе танаст

از تن بیجان بسی ره تا بجان بی تنست

Муфлисони боғро байни ғарқи анъоми баҳор

مفلسان باغ را بین غرق انعام بهار

Сабзаи коташ зср нагузашта сарв гулшанаст

سبزه کاتش زسر نگذشته سرو گلشنست

Дар либоси ин рухсат айшаст каз наққоши сунъ

در لباس این رخصت عیش است کز نقاش صنع

Лолаи соғари пайкару наргис суроҳе гарданаст

لاله ساغر پیکر و نرگس صراحی گردنست

Нест шабнами инки теғашро мурассаъи сохта

نیست شبنم اینکه تیغش را مرصع ساخته

Ҳарфи шодобии гулшан бар забон сӯсанаст

حرف شادابی گلشن بر زبان سوسنست

Сарв чун товус май будӣ зпои худ хаҷал

سرو چون طاووس می بودی زپای خود خجل

Гарна ҷӯши сабзаи соқашро биҷой доманаст

گرنه جوش سبزه ساقش را بجای دامنست

Гули гарав аз рӯй Лайлии барда аз хуши манзарӣ

گل گرو از روی لیلی برده از خوش منظری

Сабза чун мижгони маҷнӯн май намояд аз тарӣ

سبزه چون مژگان مجنون می نماید از تری

Боғбон чун дид лутфи табъи мавзунони боғ

باغبان چون دید لطف طبع موزونان باغ

Сарвро Хизрӣ тахаллус доду глрои озарӣ

سرو را خضری تخلص داد و گلرا آذری

Навбаҳор аз бскаҳ омад меҳрбон дар рӯзгор

نوبهار از بسکه آمد مهربان در روزگار

Ғунчаро оварад боз аз санъати пайконгарӣ

غنچه را آورد باز از صنعت پیکانگری

Уқдаҳо аз бскаҳ во шуд зонбсоти рӯзгор

عقده ها از بسکه وا شد زانبساط روزگار

Мушкил ар аз даст ояд бозии ангуштарӣ

مشکل ار از دست آید بازی انگشتری

Ғунчау миноӣ май дар кори ҳам хуш ме кунанд

غنچه و مینای می در کار هم خوش می کنند

Бизбони хунёгарӣ , бедаст пероҳани дарӣ

بیزبان خنیاگری، بیدست پیراهن دری

Зобу ранги лолау гули наҳрҳо бинии равон

زآب و رنگ لاله و گل نهرها بینی روان

Дар ҷаҳони орои бпҳнои хиёбон ҳарӣ

در جهان آرا بپهنای خیابان هری

Рӯз то шаби лолаи зораш дар назар дорад сипеҳр

روز تا شب لاله زارش در نظر دارد سپهر

Шом бардорад аз онру нусхаи неки ахтарӣ

شام بردارد از آنرو نسخه نیک اختری

Лутфи хоки гулшанаши зонсонкаҳ аз осеби по

لطف خاک گلشنش زانسانکه از آسیب پا

Гашта гулҳои заминаши србсри нилӯфарӣ

گشته گلهای زمینش سربسر نیلوفری

Тӯҳфаи дарёу кони мхзўни ҷайб ғунча аст

تحفه دریا و کان مخزون جیب غنچه است

Дар бағал дорад дукони хештанро ҷавҳарӣ

در بغل دارد دکان خویشتن را جوهری

Шамъи гулбун ҳар қадари баррагӣ ки барме оварад

شمع گلبن هر قدر برگی که برمی آورد

Аз паии парвонаи худ бол ва пар ме оварад

از پی پروانه خود بال و پر می آورد

Нолаи булбули зи бас дар мағзи гул ҷо карда аст

ناله بلبل ز بس در مغز گل جا کرده است

Гар касе гулро ббўид дардисар ме оварад

گر کسی گل را ببوید دردسر می آورد

Сарви як як рози гулшанро бигӯаш абр гуфт

سرو یک یک راز گلشن را بگوش ابر گفت

Ҳар чаҳ онҷо гуфта ӯ борон хабар ме оварад

هر چه آنجا گفته او باران خبر می آورد

Боғбони чашмаши зи анвори таҷаллӣ пар шудаст

باغبان چشمش ز انوار تجلی پر شدست

Юсуфи глро аз он тоб назар ме оварад

یوسف گلرا از آن تاب نظر می آورد

Сабзаро чун ҷавҳар теғаст саҷҷода бар об

سبزه را چون جوهر تیغست سجاده بر آب

Покдомани рахти худ аз об бар ме оварад

پاکدامن رخت خود از آب بر می آورد

Хор агар бар рӯй булбул мекашад теғи ҷафо

خار اگر بر روی بلبل می کشد تیغ جفا

Дар миёни гул аз вафодорӣ сипар ме оварад

در میان گل از وفاداری سپر می آورد

Чашм бар роҳи баҳори мавкиби шоҳншҳист

چشم بر راه بهار موکب شاهنشهیست

Сарв каз девори гулшан србдр ме оварад

سرو کز دیوار گلشن سربدر می آورد

эй басӯрат подшоҳи подшоҳони омада

ای بصورت پادشاه پادشاهان آمده

Вази раҳи маънии бъолми қутби даврони омада

وز ره معنی بعالم قطب دوران آمده

Гавҳар аз рашки каломат май дард бар хештан

گوهر از رشک کلامت می درد بر خویشتن

Зон садафро ҷбаҳи доим бе гиребони омада

زان صدف را جبه دایم بی گریبان آمده

То насимӣ аз қабулат бар гулистонҳо вазид

تا نسیمی از قبولت بر گلستانها وزید

Хор бо гули хуши намо , чун чашму мижгони омада

خار با گل خوش نما، چون چشم و مژگان آمده

Метаровад аз баландӣҳои қудрати ҳамчуи абр

میتراود از بلندیهای قدرت همچو ابر

Каз паии ислоҳи ҳоли зердастони омада

کز پی اصلاح حال زیردستان آمده

Аз сироятҳои хилқат дар сиёсатгоҳи қурб

از سرایتهای خلقت در سیاستگاه قرب

Захми теғати ҳамчуи гули хўнризу хандони омада

زخم تیغت همچو گل خونریز و خندان آمده

Аз паии дарюза гавҳар задасту теғи ту

از پی دریوزه گوهر زدست و تیغ تو

Захми шамшерат чу гул во карда домони омада

زخم شمشیرت چو گل وا کرده دامان آمده

намешавад сӯяши равони теғи забонҳо ҳамчуи мавҷ

می شود سویش روان تیغ زبانها همچو موج

Бскаҳ бо табъати сухан бо оби ҳайвони омада

بسکه با طبعت سخن با آب حیوان آمده

Ҷӯии оби зиндагӣ бо арзи файзи дасти ту

جوی آب زندگی با عرض فیض دست تو

Танги майдонтар басӣ аз наҳри шарёни омада

تنگ میدان تر بسی از نهر شریان آمده

Аз нисор олам болост моро ҳарчӣ ҳаст

از نثار عالم بالاست ما را هرچه هست

Гар гуҳар аълост вари аднои зи Аммони омада

گر گهر اعلاست ور ادنا ز عمان آمده

зи осмонат ҳар замони имдод фатҳ дигараст

ز آسمانت هر زمان امداد فتح دیگرست

Чун зафар лашкар кашад иқбол ту сардафтараст

چون ظفر لشکر کشد اقبال تو سردفترست

Куштаи теғи ҷиҳодати дайртар ҷон ме диҳад

کشته تیغ جهادت دیرتر جان می دهد

Теғи рӯҳаш чун пурд каз хӯни пару болаши параст

تیغ روحش چون پرد کز خون پر و بالش پرست

Чун набошад дар шикори мамлакатҳо тези пар

چون نباشد در شکار مملکتها تیز پر

Теғи иқболи ту шаҳбози зафарро шҳпрст

تیغ اقبال تو شهباز ظفر را شهپرست

Ҳар чаҳ аз роят расад хуршед бардорад бетон

هر چه از رایت رسد خورشید بردارد بتن

Оина рўӣин танаст ва оҷиз равшангараст

آینه روئین تنست و عاجز روشنگرست

Соҳили дарёии ҷавдат аз вуфӯри ташнагон

ساحل دریای جودت از وفور تشنگان

Поймоли орзӯ чун обгоҳ лашкараст

پایمال آرزو چون آبگاه لشکرست

Интизоми кору бори рӯзгор аз адли тест

انتظام کار و بار روزگار از عدل تست

Хат агар курсӣ нишин шуд ҳам зи саъии мстрст

خط اگر کرسی نشین شد هم ز سعی مسطرست

Ҳар рақам аз ҷавҳари теғат гувоҳ нусратаст

هر رقم از جوهر تیغت گواه نصرتست

Ҳаст мазмунаши яке сад хат агар бар маҳзараст

هست مضمونش یکی صد خط اگر بر محضرست

Дар бадани ҷоӣикаҳ гум кардааст хасм аз ҳайбат

در بدن جائیکه گم کرده است خصم از هیبت

Ҷустаи андари кӯчаи теғат ки он рўшнтрст

جسته اندر کوچه تیغت که آن روشنترست

Соҳиби баҳру барӣ аз рӯй истеҳқоқи ворис

صاحب بحر و بری از روی استحقاق وارث

Душманатро чашму лаби қисмати азин хушк ва тараст

دشمنت را چشم و لب قسمت ازین خشک و ترست

Подшоҳои шамъи теғати офтоби осори бод

پادشاها شمع تیغت آفتاب آثار باد

Бар забонаш ҳар чаҳ гуфтораст он кирдори бод

بر زبانش هر چه گفتارست آن کردار باد

Сафҳа ҳар сина каз меҳри ту чун хуршед нест

صفحه هر سینه کز مهر تو چون خورشید نیست

Назд аҳли дил чу тақвими куҳани бекори бод

نزد اهل دل چو تقویم کهن بیکار باد

Хоҳи рӯзу хоҳи шаб аз баҳри поси давлатат

خواه روز و خواه شب از بهر پاس دولتت

Дидаи иқбол чун чашми зираи бедори бод

دیده اقبال چون چشم زره بیدار باد

Бар ҷароҳатҳо ки хасм аз новакат бардошта

بر جراحتها که خصم از ناوکت برداشته

Сабзаи теғати биҷои марҳами зангори бод

سبزه تیغت بجای مرهم زنگار باد

Ҳар ки чун гули ншкФд дар навбаҳори адли ту

هر که چون گل نشکفد در نوبهار عدل تو

Гиряаш лоинқтъ чун хандаи сӯфори бод

گریه اش لاینقطع چون خنده سوفار باد

Аз туфи дил шамъ гардадгар ҳамаи мижгони хасм

از تف دل شمع گردد گر همه مژگان خصم

Аз наҳайбат ҳамчунон олами бчшмши тори бод

از نهیبت همچنان عالم بچشمش تار باد

То нишони хор ва гул бошад бибастон сухан

تا نشان خار و گل باشد ببستان سخن

Теғи хуршеди сухани хори сари девори бод

تیغ خورشید سخن خار سر دیوار باد

Бар сар ҳар моҳ то гардун занад гул аз ҳилол

بر سر هر ماه تا گردون زند گل از هلال

Ҳар сари сол аз гули фатҳи навати гулзори бод

هر سر سال از گل فتح نوت گلزار باد